Σωσίβιο για τους μοιραίους…

Ορισμένοι πρέπει να ξεκαθαρίσουνε επιτέλους τι θέλουν στη ζωή τους. Δεν μπορεί να παρουσιάζονται συνέχεια ως το μαγικό κλειδί που ξεκλειδώνει όλες τις πόρτες. Δεν μπορεί να είναι το μόνιμο πασπαρτού του τοπικού πολιτικού θεάτρου. Πότε ως πατριάρχες της τοπικής αυτοδιοίκησης, πότε ως η δυναμικότερη κοινοβουλευτική παρουσία, πότε ως βέβαιοι υπουργοποιήσιμοι και πότε ως μοναδικοί εν δυνάμει νικητές στις Περιφερειακές εκλογές. Πρέπει να πάρουν μια απόφαση, «ή παπάς παπάς, ή ζευγάς ζευγάς».

Από τότε που δρομολογήθηκαν οι εξελίξεις για την εκλογή των αιρετών Περιφερειαρχών, έχουν εξαπολυθεί οι διάφοροι «επιστήθιοι» ψιθυριστές να δηλώσουν το ενδιαφέρον των ηγητόρων τους για τον θεσμό αυτό. Κάνουν φανερό αυτό που λέει και ο θυμόσοφος λαός «όπου γάμος και χαρά, η Βασίλω πρώτη». Σχετικοί και άσχετοι, προβεβλημένοι(!) ως παράγοντες της τοπικής πολιτικής ζωής, «παίζουν» ως τα «ηχηρά» ονόματα που θα πλαισιώσουν τους επίδοξους (κατά τα άλλα όμως ανακυκλωμένους) περιφερειάρχες.

Έθεσαν επίτηδες τον πολιτικό πήχη ψηλά, προτάσσοντας ως μοναδικό πολιτικό στόχο, μόνο τη νίκη στις Περιφερειακές εκλογές. Άφησαν την αποπνικτική ατμόσφαιρα της γνωστής καμαρίλας τους να κατακλύσει, ως ένα νέο νέφος της Μόσχας, την τοπική πολιτική ατμόσφαιρα, επιδιώκοντας να δηλητηριάσουν και να πνίξουν κάθε νέο και ελπιδοφόρο που θέλει να κάνει την υπέρβαση του απέναντι στο σημερινό σύστημα.

Τώρα, απογοητευμένοι από τις γυρισμένες πλάτες των πολιτών. Αυτοπαγιδευμένοι από τις προσδοκίες που καλλιέργησαν. Εγκλωβισμένοι στα αδιέξοδα που ίδιοι δημιούργησαν, επιχειρούν να αποστασιοποιηθούν, να κρατήσουν φραστικές αποστάσεις. Φαίνεται πως νοιώθουν αδύναμοι να διαχειριστούν το ενδεχόμενο μιας ήττας, γιʼ αυτό και αναζητούν ένα άλλοθι. Ψάχνουν να βρουν το σωσίβιο της κομματικής επιστράτευσης, μέσα στην χρεοκοπημένη πολιτική πραγματικότητα.

Κατά τʼ άλλα ο διάλογος και η κατάθεση απόψεων γύρω από την περιφερειακή ανάπτυξη, έχουν τεθεί σε καταστολή, μέχρι να «βρεθεί» το πολιτικό σωσίβιο για τους μοιραίους…

Η ζωή όμως, ούτε και οι εξελίξεις μπορούν να σταματήσουν μπροστά στα αδιέξοδα των όποιων μοιραίων. Επιβάλλεται να υποσκελιστούν άμεσα για να πορευτεί ο τόπος με αποφασιστικότητα στο μέλλον. Πρέπει απέναντι στα χρεοκοπημένα μοντέλα πολιτικής διαχείρισης να αντιταχτούν τα αντίρροπα τους, σθεναρά και αποφασιστικά, για να σταματήσει έτσι η επαπειλούμενη κοινωνική χρεοκοπία…

Χρήστος Παπαδόπουλος

Δημοσιεύτηκε στον "Πρωινό Λόγο" στις 12/8/2010
Αναρτήθηκε: 1) http://www.kozan.gr/news.php?extend.7675
2) http://kozani.net/points.php?p_id=924
3) http://www.live-avles.info/index.php?option=com_content&view=article&id=572:2010-08-12-13-27-54&catid=48:2010-05-23-17-17-31&Itemid=60