Αυτοί που, όλα αυτά τα χρόνια, στο όνομα της προστασίας των συμφερόντων της περιοχής, γνώρισαν λαμπρή καριέρα έρχονται σήμερα και ανοίγουν διάπλατα την κερκόπορτα για άλωση και καταλήστευση των πλουτοπαραγωγικών της πόρων. Η κυβέρνηση δια του υπουργού Οικονομικών έκανε γνωστή, και επισήμως από την περασμένη Παρασκευή, την πρόθεση της να δώσει το πλειοψηφικό πακέτο της ΔΕΗ σε ιδιώτες «επενδυτές». Υπέρ αυτής της άποψης ήδη προσέτρεξαν, τοπικοί χέδερες που μανιωδώς επιδιώκουν να αναρριχηθούν στα ανώγια της πολιτικής εξουσίας. Μαζί μ’ αυτούς συντάχθηκαν και οι γνωστοί ακόλουθοι τους, άσχετα αν ορισμένοι απ’ αυτούς ανήκουν και στον σκληρό πυρήνα του συνδικαλιστικού κινήματος της περιοχής.
Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ μαζί και η τοπική κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας, καλούνται να αντιμετωπίσουν και μια άλλη, ακόμα πιο σκληρή όψη της κρίσης. Να πληρώσουν από τη μια μεριά, το αντίτιμο από τα καθρεφτάκια του φωτοβαλταϊκού πάρκου που τοποθετούνται για να σκεπάσουν – με το φθηνότερο ομολογουμένως κόστος – τις τρύπες που ανοίχτηκαν και ανοίγονται όλα αυτά τα χρόνια και από την άλλη αφού ξεζουμίστηκαν, πετάγονται τώρα ως στημένες λεμονόκουπες στον κάλαθο των αχρήστων.
Καιρός είναι, μέσα από τούτη τη συγκυρία, να ξεχωρίσουν αυτοί που ενδιαφέρονται πραγματικά για το μέλλον του τόπου, απ’ όσους τον χρησιμοποίησαν για να αναρριχηθούν στα διάφορα αξιώματα. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, θα πρέπει οι επιφανείς αυτού του τόπου και όχι μόνο, να ξεκαθαρίσουν με τον πλέον σαφή και κατηγορηματικό τρόπο, με ποιο μέρος είναι. Θα πρέπει να πάρουν θέση άμεσα και ξεκάθαρα. Όσοι απ’ αυτούς επιχειρήσουν να κρυφτούν πίσω από τη σιωπή, θα πρέπει να αποκαλυφτούν και να τεθούν σε δημόσια κρίση.
Το συνδικαλιστικό κίνημα της περιοχής και ιδιαίτερα της ΔΕΗ, θα πρέπει να αναλάβει ενεργό δράση. Να ξεφύγει από τα μέχρι τούδε ατελέσφορα συνδικαλιστικά κλισέ, και να σχεδιάσει έναν αποτελεσματικό αγώνα. Επιτέλους, καιρός είναι το συνδικαλιστικό κίνημα να αποδράσει από το άλλοθι των προθέσεων και να μετρηθεί στη βάση της αποδοτικής δράσης του. Τα πολλά λόγια και οι λεονταρισμοί, χωρίς συγκεκριμένα αποτελέσματα, είναι επιστολή χωρίς αποδέκτη.
Επιτέλους ήρθε η ώρα να τεθούν συγκεκριμένοι συλλογικοί και ατομικοί στόχοι. Στο σύνολο τους, η κοινωνία της περιοχής, τα επιμέρους θεσμικά της όργανα με τους ανθρώπους που τα στελεχώνουν, καθώς επίσης και το σύνολο του πολιτικού δυναμικού της πρέπει να απαντήσουν συντεταγμένα στην απαξίωση της. Απ’ αυτό το προσκλητήριο δεν πρέπει να λείψει κανείς.
Το συνδικαλιστικό κίνημα της περιοχής πρέπει να αναλάβει ενεργό δράση. Οφείλει με τις δυνάμεις που διαθέτει να ενεργοποιήσει το σύνολο της κοινωνίας και των φορέων της περιοχής. Να τους εγείρει προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, ενισχύοντας τη κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη. Πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν ορισμένες δράσεις, όπως:
• Η συγκρότηση συλλογικού οργάνου διαχείρισης και αποτροπής της απειλής.
• Συλλογή υπογραφών που να δηλώνεται με σαφήνεια η προσωπική στάση του καθενός (επώνυμοι και μη).
• Επεξεργασία συγκεκριμένων επιμέρους δράσεων που θα συγκλίνουν διαδοχικά στην κορύφωση του αγώνα για οριστική αποτροπή της αποδιάρθρωσης της περιοχής.
• Οι συνδικαλιστές και τα σωματεία των εργαζομένων της περιοχής, να θέσουν συγκεκριμένους ατομικούς και συλλογικούς στόχους (να πάψει η απεργία να αποτελεί άλλοθι «αγωνιστικότητας», και να χειριστεί ως το αποτελεσματικότερο εργαλείο ανατροπής ζημιογόνων πολιτικών επιλογών).
• Η αποτίμηση των συλλογικών οργάνων, αλλά και των προσωπικών στάσεων και ενεργειών να γίνεται στη βάση της αποτελεσματικότητας και όχι μόνο των προθέσεων.
Για πρώτη φορά (μετά το κλείσιμο των ΜΑΒΕ, της ΑΕΒΑΛ κλπ) η περιοχή βρίσκεται μπροστά σε μια συνολική αναίρεση και αποδιάρθρωση της παραγωγικής της φυσιογνωμίας. Μετά την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, τίποτα για την περιοχή δεν θα είναι καλλίτερα. Αφού η κυβέρνηση αναιρεί μ’ αυτό τον θεαματικό τρόπο, την αδιαπραγμάτευτη μέχρι τώρα θέση της περί μη ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, που όλα αυτά τα χρόνια εξέφραζε με πομπώδη τρόπο, τότε και όλες οι άλλες επιμέρους εξαγγελίες ή υποσχέσεις της είναι ζήτημα χρόνου και αυτές να ανακληθούν. Η απασχόληση θα συρρικνωθεί δραματικά και η ανεργία θα εγκατασταθεί μόνιμα στη περιοχή. Αυτή θα συμπιέζεται και θα εξισώνεται ολοένα και περισσότερο προς τα χαμηλότερα εισοδήματα, προς τέρψη και ευχαρίστηση του στρατηγικού «επενδυτή» και των μεταπρατών. Ήδη η Δυτική Μακεδονία για το μήνα Ιανουάριο έγινε πρωταθλήτρια της ανεργίας, σκαρφαλώνοντας στο εφιαλτικό ποσοστό του 22,7%. Όσο περνάει ο καιρός η κρίση θα βαθαίνει ολοένα και περισσότερο, και με την ανεργία να σκαρφαλώνει σε ακόμη εφιαλτικότερα ποσοστά. Ο ανταποδοτικός πόρος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και αυτός θα αρχίσει να ψαλιδίζεται και να διοχετεύεται σε δράσεις που θα αποφασίζει η εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση, μέχρι να εξαλειφτεί οριστικά. Η τοπική αγορά θα υποστεί ακόμη μεγαλύτερη καθίζηση. Τα εμπορικά καταστήματα, το ένα μετά το άλλο, θα εξακολουθήσουν να κλείνουν με εντονότερους ρυθμούς. Νέα μεταναστευτικά ρεύματα θα εμφανισθούν, ως μια νέα επαναλαμβανόμενη φάρσα της ιστορίας, για να χλευάσει τους ανιστόρητους ηγετίσκους αυτού του τόπου.
Οι κοινωνίες που γίνονται θεατές των εξελίξεων, δεν θα αργήσουν να δουν το πτώματα των μελών τους να επιπλέουν στο ποτάμι της ιστορίας. Αντίθετα οι κοινωνίες που συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος τους, αυτές έχουν συνέχεια και πρόοδο.
Οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ μαζί και η τοπική κοινωνία της Δυτικής Μακεδονίας, καλούνται να αντιμετωπίσουν και μια άλλη, ακόμα πιο σκληρή όψη της κρίσης. Να πληρώσουν από τη μια μεριά, το αντίτιμο από τα καθρεφτάκια του φωτοβαλταϊκού πάρκου που τοποθετούνται για να σκεπάσουν – με το φθηνότερο ομολογουμένως κόστος – τις τρύπες που ανοίχτηκαν και ανοίγονται όλα αυτά τα χρόνια και από την άλλη αφού ξεζουμίστηκαν, πετάγονται τώρα ως στημένες λεμονόκουπες στον κάλαθο των αχρήστων.
Καιρός είναι, μέσα από τούτη τη συγκυρία, να ξεχωρίσουν αυτοί που ενδιαφέρονται πραγματικά για το μέλλον του τόπου, απ’ όσους τον χρησιμοποίησαν για να αναρριχηθούν στα διάφορα αξιώματα. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, θα πρέπει οι επιφανείς αυτού του τόπου και όχι μόνο, να ξεκαθαρίσουν με τον πλέον σαφή και κατηγορηματικό τρόπο, με ποιο μέρος είναι. Θα πρέπει να πάρουν θέση άμεσα και ξεκάθαρα. Όσοι απ’ αυτούς επιχειρήσουν να κρυφτούν πίσω από τη σιωπή, θα πρέπει να αποκαλυφτούν και να τεθούν σε δημόσια κρίση.
Το συνδικαλιστικό κίνημα της περιοχής και ιδιαίτερα της ΔΕΗ, θα πρέπει να αναλάβει ενεργό δράση. Να ξεφύγει από τα μέχρι τούδε ατελέσφορα συνδικαλιστικά κλισέ, και να σχεδιάσει έναν αποτελεσματικό αγώνα. Επιτέλους, καιρός είναι το συνδικαλιστικό κίνημα να αποδράσει από το άλλοθι των προθέσεων και να μετρηθεί στη βάση της αποδοτικής δράσης του. Τα πολλά λόγια και οι λεονταρισμοί, χωρίς συγκεκριμένα αποτελέσματα, είναι επιστολή χωρίς αποδέκτη.
Επιτέλους ήρθε η ώρα να τεθούν συγκεκριμένοι συλλογικοί και ατομικοί στόχοι. Στο σύνολο τους, η κοινωνία της περιοχής, τα επιμέρους θεσμικά της όργανα με τους ανθρώπους που τα στελεχώνουν, καθώς επίσης και το σύνολο του πολιτικού δυναμικού της πρέπει να απαντήσουν συντεταγμένα στην απαξίωση της. Απ’ αυτό το προσκλητήριο δεν πρέπει να λείψει κανείς.
Το συνδικαλιστικό κίνημα της περιοχής πρέπει να αναλάβει ενεργό δράση. Οφείλει με τις δυνάμεις που διαθέτει να ενεργοποιήσει το σύνολο της κοινωνίας και των φορέων της περιοχής. Να τους εγείρει προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, ενισχύοντας τη κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη. Πρέπει άμεσα να ξεκινήσουν ορισμένες δράσεις, όπως:
• Η συγκρότηση συλλογικού οργάνου διαχείρισης και αποτροπής της απειλής.
• Συλλογή υπογραφών που να δηλώνεται με σαφήνεια η προσωπική στάση του καθενός (επώνυμοι και μη).
• Επεξεργασία συγκεκριμένων επιμέρους δράσεων που θα συγκλίνουν διαδοχικά στην κορύφωση του αγώνα για οριστική αποτροπή της αποδιάρθρωσης της περιοχής.
• Οι συνδικαλιστές και τα σωματεία των εργαζομένων της περιοχής, να θέσουν συγκεκριμένους ατομικούς και συλλογικούς στόχους (να πάψει η απεργία να αποτελεί άλλοθι «αγωνιστικότητας», και να χειριστεί ως το αποτελεσματικότερο εργαλείο ανατροπής ζημιογόνων πολιτικών επιλογών).
• Η αποτίμηση των συλλογικών οργάνων, αλλά και των προσωπικών στάσεων και ενεργειών να γίνεται στη βάση της αποτελεσματικότητας και όχι μόνο των προθέσεων.
Για πρώτη φορά (μετά το κλείσιμο των ΜΑΒΕ, της ΑΕΒΑΛ κλπ) η περιοχή βρίσκεται μπροστά σε μια συνολική αναίρεση και αποδιάρθρωση της παραγωγικής της φυσιογνωμίας. Μετά την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, τίποτα για την περιοχή δεν θα είναι καλλίτερα. Αφού η κυβέρνηση αναιρεί μ’ αυτό τον θεαματικό τρόπο, την αδιαπραγμάτευτη μέχρι τώρα θέση της περί μη ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, που όλα αυτά τα χρόνια εξέφραζε με πομπώδη τρόπο, τότε και όλες οι άλλες επιμέρους εξαγγελίες ή υποσχέσεις της είναι ζήτημα χρόνου και αυτές να ανακληθούν. Η απασχόληση θα συρρικνωθεί δραματικά και η ανεργία θα εγκατασταθεί μόνιμα στη περιοχή. Αυτή θα συμπιέζεται και θα εξισώνεται ολοένα και περισσότερο προς τα χαμηλότερα εισοδήματα, προς τέρψη και ευχαρίστηση του στρατηγικού «επενδυτή» και των μεταπρατών. Ήδη η Δυτική Μακεδονία για το μήνα Ιανουάριο έγινε πρωταθλήτρια της ανεργίας, σκαρφαλώνοντας στο εφιαλτικό ποσοστό του 22,7%. Όσο περνάει ο καιρός η κρίση θα βαθαίνει ολοένα και περισσότερο, και με την ανεργία να σκαρφαλώνει σε ακόμη εφιαλτικότερα ποσοστά. Ο ανταποδοτικός πόρος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και αυτός θα αρχίσει να ψαλιδίζεται και να διοχετεύεται σε δράσεις που θα αποφασίζει η εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση, μέχρι να εξαλειφτεί οριστικά. Η τοπική αγορά θα υποστεί ακόμη μεγαλύτερη καθίζηση. Τα εμπορικά καταστήματα, το ένα μετά το άλλο, θα εξακολουθήσουν να κλείνουν με εντονότερους ρυθμούς. Νέα μεταναστευτικά ρεύματα θα εμφανισθούν, ως μια νέα επαναλαμβανόμενη φάρσα της ιστορίας, για να χλευάσει τους ανιστόρητους ηγετίσκους αυτού του τόπου.
Οι κοινωνίες που γίνονται θεατές των εξελίξεων, δεν θα αργήσουν να δουν το πτώματα των μελών τους να επιπλέουν στο ποτάμι της ιστορίας. Αντίθετα οι κοινωνίες που συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος τους, αυτές έχουν συνέχεια και πρόοδο.
Χρήστος Παπαδόπουλος
Αναρτήθηκε: http://www.kozan.gr/news.php?extend.11871
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου