Του Χρήστου Παπαδόπουλου
Μετά τους γενετιστές μεταλλαγμένων ιδεολογιών, τους υποστηρικτές της «φιλελεύθερης κεντροαριστεράς», έκαναν την εμφάνιση τους και οι υποστηρικτές της παραγραφής των εγκλημάτων σε βάρος της ελληνικής οικονομίας. Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος σε συνέντευξη του στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία»(12/12/2010), ενώ παραδέχεται ότι υπήρξε «μεταπολιτευτική αθλιότητα του πολιτικού συστήματος», σε σχετική όμως ερώτηση που του υποβλήθηκε για την «εξεταστική σχετικά με τα στοιχεία που δίναμε στα ευρωπαϊκά όργανα» σπεύδει να ξεκαθαρίσει απερίφραστα ότι θεωρεί «χρήσιμη έως και απαραίτητη τη μη κατάθεση της σχετικής πρότασης».
Μ’ έναν καταιγιστικό παραλήρημα απενοχοποίησης του ΔΝΤ, επιρρίπτει όλη την κατάσταση της σημερινής κρίσης σε εσωτερικά δομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Εν ολίγοις συντάσσεται κι’ αυτός με την άποψη του κ. Πάγκαλου, ο οποίος μακάρισε το ΔΝΤ που βρέθηκε στον δρόμο της χώρας μας για να τη «σώσει» από την καταστροφή, που ο ίδιος και οι όμοιοι του την οδήγησαν. Αποκρύπτετε ή καλλίτερα συγκαλύπτετε ότι η κρίση που διανύει σήμερα η χώρα μας, εντάσσεται σε μια συνολικότερη κρίση που διέρχεται το καπιταλιστικό σύστημα και που η μορφή εμφάνισης της διαφέρει από χώρα σε χώρα. Ανεξάρτητα από τα πολλά δομικά προβλήματα που παρουσιάζουν οι διάφορες επιμέρους εθνικές οικονομίες η εκδήλωση της στην Ελλάδα είναι διαφορετική απ’ αυτήν της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου της Ιταλίας, της Αγγλίας κλπ. Αλήθεια πόσες χώρες της Ε.Ε., έμειναν ακόμη εκτός κρίσης; Τα δάχτυλα του ενός χεριού αρκούν, για να μετρηθούν. Γιατί λοιπόν να φορτωθούν και πάλι τα βάρη αυτής της δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος στις πλάτες των λαών;
Σύσσωμο – όπως χωρίς ντροπή ομολογείται – το πολιτικό σύστημα διέπραξε ένα τεράστιο μεταπολιτευτικό έγκλημα σε βάρος της χώρας. Την άφησε έκθετη και ανοχύρωτη μπροστά στους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους. Έρμαιο στα χέρια των ντόπιων μεταπρατών, που μπροστά στο κέρδος δεν διστάζουν να εκμαυλίσουν συνειδήσεις και μετά, αφού απομύζησαν και αποδιάρθρωσαν ότι παρήγαγε αξία, έρχονται να επιρρίψουν το ανάθεμα τους για την σημερινή κατάσταση στον δημόσιο υπάλληλο που οι ίδιοι διέφθειραν. Με μια απλουστευμένη γενίκευση, συνταυτίζουν τον επίορκο γιατρό (που το ίδιο το πολιτικό σύστημα δημιούργησε και ανέχεται), με την νοσοκόμα που πασχίζει να φροντίζει τους ασθενείς σ’ ένα σύστημα υγείας που βρίσκεται σε συνεχή καταστολή. Τους «μάγους» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που μέσα σε μια νύχτα τα «εξαφάνισαν», μ’ αυτούς που παρά τις κακουχίες μαζεύουν τα σκουπίδια, παρέχουν αδιάλειπτα ηλεκτρική ενέργεια, φρουρούν την πατρίδα… Όλους όσους με ψέματα και χαλκευμένα στοιχεία εκθέτανε διεθνώς την χώρα, μ’ αυτούς που με τις επιδόσεις και τις διακρίσεις τους την τιμούν καθημερινά.
Αυτούς λοιπόν το σημερινό πολιτικό σύστημα θέλει να απαλλάξει από κάθε ευθύνη. Αυτούς ο κ. Λοβέρδος, με επίδειξη πολιτικής τάχα «ανωτερότητας», τους ξαναδίνει πίσω στην κοινωνία «καθαρούς» για να συνεχίσουν απτόητοι, αυτοί και οι όμοιοι τους το καταστροφικό τους έργο. Όταν στην αντίπερα μεριά του Ατλαντικού, στην μητρόπολη του καπιταλισμού, οι δικαστές δεν διστάζουν να ρίξουν στη φυλακή γνωστό σταρ του κινηματογράφου για φοροδιαφυγή…
Το περί δικαίου αίσθημα αλήθεια πότε θα ικανοποιηθεί, σ’ αυτήν εδώ την χώρα;
Μ’ έναν καταιγιστικό παραλήρημα απενοχοποίησης του ΔΝΤ, επιρρίπτει όλη την κατάσταση της σημερινής κρίσης σε εσωτερικά δομικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Εν ολίγοις συντάσσεται κι’ αυτός με την άποψη του κ. Πάγκαλου, ο οποίος μακάρισε το ΔΝΤ που βρέθηκε στον δρόμο της χώρας μας για να τη «σώσει» από την καταστροφή, που ο ίδιος και οι όμοιοι του την οδήγησαν. Αποκρύπτετε ή καλλίτερα συγκαλύπτετε ότι η κρίση που διανύει σήμερα η χώρα μας, εντάσσεται σε μια συνολικότερη κρίση που διέρχεται το καπιταλιστικό σύστημα και που η μορφή εμφάνισης της διαφέρει από χώρα σε χώρα. Ανεξάρτητα από τα πολλά δομικά προβλήματα που παρουσιάζουν οι διάφορες επιμέρους εθνικές οικονομίες η εκδήλωση της στην Ελλάδα είναι διαφορετική απ’ αυτήν της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου της Ιταλίας, της Αγγλίας κλπ. Αλήθεια πόσες χώρες της Ε.Ε., έμειναν ακόμη εκτός κρίσης; Τα δάχτυλα του ενός χεριού αρκούν, για να μετρηθούν. Γιατί λοιπόν να φορτωθούν και πάλι τα βάρη αυτής της δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος στις πλάτες των λαών;
Σύσσωμο – όπως χωρίς ντροπή ομολογείται – το πολιτικό σύστημα διέπραξε ένα τεράστιο μεταπολιτευτικό έγκλημα σε βάρος της χώρας. Την άφησε έκθετη και ανοχύρωτη μπροστά στους διεθνείς κερδοσκόπους και τοκογλύφους. Έρμαιο στα χέρια των ντόπιων μεταπρατών, που μπροστά στο κέρδος δεν διστάζουν να εκμαυλίσουν συνειδήσεις και μετά, αφού απομύζησαν και αποδιάρθρωσαν ότι παρήγαγε αξία, έρχονται να επιρρίψουν το ανάθεμα τους για την σημερινή κατάσταση στον δημόσιο υπάλληλο που οι ίδιοι διέφθειραν. Με μια απλουστευμένη γενίκευση, συνταυτίζουν τον επίορκο γιατρό (που το ίδιο το πολιτικό σύστημα δημιούργησε και ανέχεται), με την νοσοκόμα που πασχίζει να φροντίζει τους ασθενείς σ’ ένα σύστημα υγείας που βρίσκεται σε συνεχή καταστολή. Τους «μάγους» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που μέσα σε μια νύχτα τα «εξαφάνισαν», μ’ αυτούς που παρά τις κακουχίες μαζεύουν τα σκουπίδια, παρέχουν αδιάλειπτα ηλεκτρική ενέργεια, φρουρούν την πατρίδα… Όλους όσους με ψέματα και χαλκευμένα στοιχεία εκθέτανε διεθνώς την χώρα, μ’ αυτούς που με τις επιδόσεις και τις διακρίσεις τους την τιμούν καθημερινά.
Αυτούς λοιπόν το σημερινό πολιτικό σύστημα θέλει να απαλλάξει από κάθε ευθύνη. Αυτούς ο κ. Λοβέρδος, με επίδειξη πολιτικής τάχα «ανωτερότητας», τους ξαναδίνει πίσω στην κοινωνία «καθαρούς» για να συνεχίσουν απτόητοι, αυτοί και οι όμοιοι τους το καταστροφικό τους έργο. Όταν στην αντίπερα μεριά του Ατλαντικού, στην μητρόπολη του καπιταλισμού, οι δικαστές δεν διστάζουν να ρίξουν στη φυλακή γνωστό σταρ του κινηματογράφου για φοροδιαφυγή…
Το περί δικαίου αίσθημα αλήθεια πότε θα ικανοποιηθεί, σ’ αυτήν εδώ την χώρα;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου