Τον τελευταίο καιρό, όλο και εντονότερα, κάνουν την εμφάνιση τους συχνά πυκνά δημοσιεύματα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, που επιχειρούν να στηρίξουν το έργο της παραπαίουσας κυβέρνησης. Φαίνεται ότι η κούραση εξαπλώθηκε ταχύτατα ως ίωση στο νεοδημοκρατικό στρατόπεδο. Τα τοπικά στελέχη απογοητευμένα από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα και την αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης της Ν.Δ. έχουν παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια στήριξης της. Μπροστά στον κίνδυνο και του επικοινωνιακού λοιπόν καταποντισμού της, αναλαμβάνουν δράση στήριξης οι κρατικοδίαιτοι «επαγγελματίες» που διορίστηκαν στην περιφέρεια.
Απροκάλυπτα αξιοποιούν τον κρατικό μηχανισμό για να προωθήσουν τις νεοδημοκρατικές τους ανακοινώσεις. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά, ότι αν αυτές δεν προωθούταν από την περιφέρεια, οι περισσότερες εξ αυτών θα καταλήγανε στον φυσικό τους χώρο, δηλαδή στον «κάλαθο των αχρήστων». Μπροστά στον άμεσα διαφαινόμενο καταποντισμό τους αδιαφορούν για το κάθε τι δεοντολογικό. Δεν διστάζουν να θέσουν στην εξυπηρέτηση της κομματικής τους σκοπιμότητας και τις κρατικές υπηρεσίες.
Με δυο δημοσιεύματα – που επέπεσαν στην αντίληψη μου μέσα στο Απρίλιο– η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας επιχειρεί να απαντήσει σε δημοσιεύματα των κ.κ. Λ. Λωτίδη και Γ. Παπακωνσταντίνου. Προσβάλει την κοινή λογική των πολιτών, μεταθέτοντας την ανικανότητα της κυβέρνησης, στις πλάτες της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Γίνεται προάγγελος ακόμη πιο δυσάρεστων επιπτώσεων, επιχειρώντας να δημιουργήσει κλίμα ανασφάλειας στους πολίτες. Τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση (δημοσίευμα «Η ανεργία δεν προσφέρεται για καιροσκοπική πολιτική» Π.Λ 28/4/09) ότι «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προεξοφλεί ότι με τα σημερινά δεδομένα, οι απολύσεις στην Ευρώπη θα ξεπεράσουν τα 2,7 εκατ. Εργαζόμενους». Και συνεχίζει με ακόμη πιο έντονο τρόπο μεταφέροντας τις «εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας που προειδοποιούν ότι η έκρηξη της ανεργίας θα πάρει εφιαλτικές διαστάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο». Και ευθύς αμέσως διατυπώνει την πεποίθηση ότι «παρόλα αυτά, η Ελλάδα αποδεικνύει ισχυρότερες αντοχές, σε σχέση με πολλές άλλες χώρες», όταν η πατρίδα μας έγινε πλέον ανέκδοτο στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τους τρόπους με τους οποίους μαγειρεύει και παρουσιάζει τα διάφορα στοιχεία της οικονομίας.
Αξίζει σ’ αυτό το σημείο να δώσουμε μερικά παραδείγματα για το πώς αλλοιώνονται τέτοια στοιχεία. Στην καταγραφή της ανεργίας, για παράδειγμα περί της οποίας γίνεται και πολύς λόγος από την περιφέρεια, εφαρμόζονται τεχνικές με τις οποίες παραποιείται κατάφορα η πραγματική της εικόνα:
• Αν ένας εργαζόμενος δεν ανανεώνει την κάρτα ανεργίας αυστηρά κάθε μήνα, τότε αυτός χάνει την ιδιότητα του ανέργου, και δεν προσμετράτε. Σύμφωνα με τους πιο επιεικείς υπολογισμούς, το 30% και πλέον των ανέργων δεν προσέρχονται στις ακριβείς ημερομηνίες που προβλέπονται για την ανανέωση της κάρτας ανεργίας. Παλιότερα οι ανανεώσεις των καρτών ανεργίας γινόταν συνήθως μια ή δυο φορές τον χρόνο.
• Παλιότερα στους ανέργους μπορούσε να εγγραφεί και ένας αγρότης. Σήμερα αυτό δεν επιτρέπεται.
• Σήμερα έχει αυξηθεί η γραφειοκρατία προκειμένου να εγγραφεί κάποιος στους ανέργους. Παλιότερα αυτό γινόταν μόνο με την προσκόμιση π.χ. της ταυτότητας.
• Πρόσφατα ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση ότι το επίδομα ανεργίας, μετατράπηκε σε επίδομα απασχόλησης. Έτσι οι Έλληνες φορολογούμενοι θα επιδοτούν τις επιχειρήσεις με το σύνολο του επιδόματος ανεργίας (συμπεριλαμβάνονται το δημόσιο και οι επιχειρήσεις του) οι οποίες θα προσλαμβάνουν ανέργους. Έτσι ουσιαστικά όποιος μέχρι τώρα λάμβανε επίδομα ανεργίας δεν θα εμφανίζεται πια από δω και πέρα ως άνεργος, αλλά αντίθετα ως απασχολούμενος. Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς την ρουσφετολογική φάμπρικα που έστησε η κυβέρνηση μέσω του δημοσίου, καθώς και τους μηχανισμούς αλλοίωσης των στοιχείων της ανεργίας.
Κατά συνέπεια η μέθοδος μέτρησης της ανεργίας που γίνεται σήμερα είναι τελείως διαφορετική απ’ αυτήν που ακολουθούταν παλιότερα. Είναι φανερό, στους διαθέτοντες στοιχειώδη νόηση, ότι τα ποσοστά της ανεργίας που εμφανίζει σήμερα η κυβέρνηση δεν μπορούν να συγκριθούν μ’ αυτά που υπήρχαν πριν από πέντε χρόνια, γιατί είναι τελείως διαφορετική η μεθοδολογία αλλά και οι τεχνικές που επινοήθηκαν. Τα πραγματικά ποσοστά της, είναι κατά πολύ περισσότερο αυξημένα, σε σχέση μ’ αυτά που σκοπίμως παρουσιάζονται. Γιατί στην κυβέρνηση αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να εμφανίζονται ότι οι αριθμοί ευδοκούν και να αδιαφορούν για τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών.
Περί αυτών δεν χρειάζεται τίποτα άλλο να προστεθεί όταν ήδη η χώρα μας έχει περιέλθει σε καθεστώς αυστηρής επιτήρησης μαζί με την Ιρλανδία. Και το δημοσίευμα της περιφέρειας συνεχίζει με την πρόβλεψη ότι αν και «οι περιστάσεις όμως, εδώ και ένα χρόνο, είναι εξαιρετικά δύσκολες. Οι μήνες που ακολουθούν είναι κρίσιμοι … Τα περιθώρια γίνονται ολοένα και πιο ασφυκτικά» και καταλήγει με στόμφο πως «δεν βοηθούν ούτε οι ωραιολογίες, ούτε βέβαια και οι ανεύθυνες κινδυνολογίες».
Τελικά, ποιοι «ωραιολογούν» και ποιοι «κινδυνολογούν» σ’ αυτόν τον τόπο; Είναι αυτοί που βλέπουν πλέον αμήχανα τις γυρισμένες πλάτες των πολιτών. Είναι αυτοί που με την απραξία τους, έχουν οδηγήσει την χώρα στον βούρκο της διαφθοράς και της ασύστολης κατασπατάλησης του δημόσιου πλούτου. Είναι αυτοί που συνειδητά παραποιούν την αλήθεια για να εμπαίξουν τους πολίτες. Είναι αυτοί που ανερυθρίαστα αγκαλιάζουν την καρέκλα της εξουσίας, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ακόρεστες ορέξεις τους…
Χρήστος Παπαδόπουλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου