Οι καθεστωτικοί

Στη διευρυμένη Νομαρχιακή Συνέλευση του ΠΑΣΟΚ, που έγινε την περασμένη Δευτέρα, ο κ. Κουκουλόπουλος εξέφρασε την οργή του (με τρόπο που δεν τον τιμά) γιατί τον απεκάλεσαν καθεστωτικό.
Αυτό τον επιθετικό προσδιορισμό, όπως είναι γνωστό, τον χρησιμοποιεί η πλευρά Βενιζέλου για να πλήξει την υποψηφιότητα του Γ. Παπανδρέου. Για να δούμε όμως τι σημαίνει «καθεστωτικός» και πως αυτός εκλαμβάνεται;
Σύμφωνα με το λεξικό του Τριανταφυλλίδη καθεστωτικός σημαίνει «αυτός που συνεργάζεται ή συμφωνεί με κάποιο πολιτικό ή κοινωνικό καθεστώς». Είναι προφανές ότι ο επιθετικός αυτός προσδιορισμός αναφέρεται στο πολιτικό καθεστώς λειτουργίας του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή ο κ. Κουκουλόπουλος όλα αυτά τα χρόνια που συμμετέχει στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, ας μας πει τι έκανε;
Χώριζε τα μέλη του σε καθεστωτικούς και μη, όπως κάνει σήμερα;
Κατέτασσε τις αποφάσεις του οργάνου με βάση τους συσχετισμούς που διαμορφωνόταν σε καθεστωτικές ή μη;
Συνεργαζόταν ή διαφωνούσε μ’ αυτούς που σήμερα τους αποκαλεί καθεστωτικούς;
Στήριζε ή αντέκρουε τις αποφάσεις του οργάνου που παίρνονταν από καθεστωτικές πλειοψηφίες;
Όσοι λοιπόν υιοθετούν αυτόν το χαρακτηρισμό και συμμετέχουν στις διαδικασίες των κορυφαίων οργάνων του Κινήματος, όπως οι Βενιζέλος, Κουκουλόπουλος κ.α., θα πρέπει να αντιληφθούν ότι υπάρχουν τρεις εκδοχές:
· Ή ήταν και αυτοί καθεστωτικοί όλα αυτά τα χρόνια.
· Ή κάνανε τους καθεστωτικούς για να επιβιώσουν.
· Ή ήταν ανέκαθεν αντικαθεστωτικοί.
Επομένως αν όλοι αυτοί, είχαν αντιληφθεί ότι μέσα στο ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα στο κορυφαίο όργανο του εκδηλώνονται καθεστωτικές αντιλήψεις, όφειλαν να τις αποκαλύψουν ή να αποστασιοποιηθούν απ’ αυτές. Επειδή όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε, προκύπτει ότι η τρίτη εκδοχή δεν ισχύει.
Επειδή το πολιτικό τους ανάστημα επιτρέπει να έχουν τη γενναιότητα, να υπερασπίζονται τις απόψεις και τις θέσεις τους και όχι να προσποιούνται μέσα στα όργανα που συμμετέχουν, γι αυτό και αποκλείεται και η δεύτερη εκδοχή.
Κατά συνέπεια είναι ατυχέστατη η έκφραση τους αυτή, γιατί χαρακτηρίζει άμεσα και ίδιους.
Παρ’ όλα αυτά όμως, εμείς οι απλοί πολίτες τον όρο αυτό μπορούμε να τον καταλάβουμε καλλίτερα, από τα βιώματα και την άμεση καθημερινότητα μας. Οι καθεστωτικές συμπεριφορές του κ. Κουκουλόπουλου άρχισαν να πυκνώνουν και να εκδηλώνεται έντονα από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές και μετέπειτα. Ένα χρόνο πριν και συγκεκριμένα στις 24.10.2007 στον Πρωινό Λόγο σελ. 13, δημοσιεύονται κάποιες επισημάνσεις από τον υπογράφοντα με τίτλο: «Μεγαλοσύνη και μικροπρέπεια». Σ’ αυτό το δημοσίευμα γίνεται μια εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος στο Δήμο Κοζάνης.
Πιο συγκεκριμένα αναφέρεται πως «Η μεγαλοσύνη… έγκειται στο ότι ο κ. Κουκουλόπουλος κατόρθωσε με τις σωστές και εμπνευσμένες επιλογές του να συγκροτήσει ένα ψηφοδέλτιο που είχε στοιχεία πολυσυλλεκτικότητας». Και συνεχίζει παρακάτω ότι «η μικροπρέπεια συνίσταται στο πως κατανέμονται εκ του αποτελέσματος τα κέρδη…» για να διασαφηνίσει παρακάτω πως «…αυτοί που είχαν επωμισθεί το έργο της ανάκαμψης των δυσαρεστημένων ψήφων από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, λεηλατήθηκαν προς όφελος των ευνοούμενων…». Στη συνέχεια γίνεται μια εκτίμηση, που με βάση τα σημερινά δεδομένα μπορεί να θεωρηθεί και προφητική επισημαίνοντας ότι «τα συμπεράσματα που προκύπτουν…, είναι πρωτίστως δυσάρεστα για την επιδιωκόμενη πολιτική συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ», αφού «το άδειασμα των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ – που επιδιώκουν την συνέχεια, την συνοχή, την αλληλεγγύη και αντιστέκονται στις προσπάθειες μετάλλαξης του – από κάποια άτομα του περιβάλλοντος του Δημάρχου, δημιουργούν μεγάλα ερωτηματικά ως προς τον ρόλο που διαδραματίζουν και τα αποτελέσματα που επιδιώκουν».
Αυτά ειπώθηκαν πριν από ένα χρόνο ακριβώς. Χωρίς να υπάρξει καμιά επίσημη αντίδραση από τον ίδιο, αλλά ούτε και από τους ακόλουθους του. Είναι κοινό μυστικό πια, ότι υπάρχει εγκατεστημένη μια καθεστωτική παρέα στο περιβάλλον του, που δεν αφήνει τίποτα να αναπνεύσει, αν πρώτα δε δώσει πειστικά διαπιστευτήρια για τυφλή αφοσίωση στο πρόσωπο του. Με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν συνωστισθεί γύρω του διάφοροι εξουσιολάγνοι, οι οποίοι ενισχύουν το κλίμα της πόλωσης και της διαίρεσης μέσα στο ΠΑΣΟΚ…
Να γιατί ο κ. Κουκουλόπουλος δεν νομιμοποιείται να μιλάει για καθεστωτικό ΠΑΣΟΚ και καθεστωτικές αντιλήψεις. Να γιατί αποτελεί υποκρισία να μιλά για καθεστωτικούς όταν ο ίδιος είναι λειτουργός καθεστωτικού μηχανισμού.
Με βάση όλα αυτά προκύπτει, ότι ο κ. Κουκουλόπουλος γίνεται εστία αποσυσπείρωσης και πόλωσης για το ΠΑΣΟΚ. Μπροστά στις προσωπικές του στρατηγικές δεν διστάζει να διχάσει το κόμμα που τίμησε και τον τίμησε. Να εκθέσει πολλούς απ’ όσους τον στήριξαν και να συμπαρασύρει αρκετούς στην δύνη των αδιέξοδων προσωπικών επιλογών του.


Χρήστος Παπαδόπουλος

Δημοσιεύτηκε στον "Πρωινό Λόγο" στις 25/10/2007