Η αμφισβήτηση είναι μια άλλη εκδοχή της σημερινής κρίσης. Διαπερνά κάθε κοινωνική δραστηριότητα και θέτει ερωτήματα που άλλοτε θα ήταν αδύνατον. Παραδοσιακές σταθερές κλονίζονται, και μερικές φορές μοιάζουν έτοιμες να καταρρεύσουν. Οι άνθρωποι νοιώθουν να πελαγοδρομούν, αναζητώντας σανίδες σωτηρίας.
Ψάχνουν απεγνωσμένα από κάπου να πιαστούν και κει, που μερικές φορές νομίζουν πως παίρνουν ανάσες ζωής, νοιώθουν πάλι να βυθίζονται, να τους τραβάνε προς τα κάτω τα βαρίδια του παρελθόντος. Βλέπουν οι θυσίες τους να εξανεμίζονται και να μην πιάνουν τόπο. Να γίνονται άνθρακας στα χέρια επίδοξων μάγων, που τρέχουν εσπευσμένα να μας ενημερώσουν, πως το τέρας της οικονομικής κρίσης δεν χόρτασε ακόμη και πως το φθινόπωρο θα βγει και πάλι στους δρόμους ακόμη πιο πεινασμένο…
Μας πληροφορούν, ότι τα έσοδα του δημοσίου δεν είναι τα αναμενόμενα. Πως υπάρχει μεγάλη υστέρηση από την είσπραξη του ΦΠΑ. Πως οι δυο αλλεπάλληλες αυξήσεις στους συντελεστές του, δεν επέφεραν αυτά που ευελπιστούσαν. Αλήθεια, όταν γινόταν οι αυξήσεις του, άλλαξαν μήπως και οι μηχανισμοί για την είσπραξη αυτών των εσόδων; Φοβούμαστε πως έμειναν ανέπαφοι. Αυτοί που δεν απέδιδαν τον ΦΠΑ χθες, προχθές, εξακολουθούν να κάνουν το ίδιο και σήμερα. Επιμένουν να δρουν ανενόχλητοι, αφού οι ελεγκτικοί μηχανισμοί του δημοσίου παραμένουν ακόμη ευνουχισμένοι ή ακρωτηριασμένοι. Προλειάνουν το έδαφος, για τη λήψη νέων επώδυνων μέτρων, όπως η «μετάταξη βασικών προϊόντων διαβίωσης από τον συντελεστή 11% στο 23%», όπως είχαμε επισημάνει στις 26 του προηγούμενου μήνα.
Η κοινωνική ασφάλιση, από ασπίδα προστασίας των πολιτών του μόχθου, γίνεται ο μόνιμος εφιάλτης τους. Οι εργαζόμενοι βλέπουν οι κόποι τους να εξανεμίζονται από επίδοξους επενδυτές των ασφαλιστικών αποθεμάτων τους. Οι εισφορές τους να μη αποδίδονται στα ασφαλιστικά ταμεία και να γίνονται βορά μόνιμων εισφοροφυγάδων εργοδοτών.
Ο δημόσιος πλούτος εκποιείται, σε τιμές εξευτελιστικές. Η δημόσια υγεία σε βαθιά καταστολή, δείχνει να μη συνέρχεται από τα αλλεπάλληλα σοκ που έχει υποστεί, εξαιτίας της αλόγιστης κατασπατάλησης πόρων. Ο εφιάλτης της ανεργίας έχει καταβάλει κάθε εργαζόμενο, είτε αυτός είναι του ιδιωτικού τομέα, είτε ακόμη και του δημοσίου. Το τραπεζικό σύστημα αδύναμο αλλά και ανίκανο να τροφοδοτήσει την ανάπτυξη της χώρας, ολοένα και περισσότερο απαιτεί στήριξη από το δημόσιο. Μόνο οι τελευταίες ενισχύσεις που έλαβε ανέρχονται στο 11% του ΑΕΠ.
Με ένα μόνιμο εφιάλτη να αιωρείται πάνω από τα κεφάλια μας, με την αβεβαιότητα να έχει θρονιαστεί στο κατώφλι κάθε σπιτιού, οδεύουμε προς τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Καλούμαστε να επιλέξουμε ανάμεσα στους γνωστούς «μάστορες» της πολιτικής, που ξέρουν να χειραγωγούν τις επιλογές των πολιτών και μας παροτρύνουν να σηκώσουμε καρτερικά τον σταυρό του μαρτυρίου ή σʼ αυτούς που είναι αποφασισμένοι να υψώσουν το ανάστημα τους, απέναντι σʼ ό,τι μας έχει ταπεινώσει, σʼ ό,τι μας έχει προδώσει, σʼ ό,τι μας έχει οδηγήσει στην σημερινή αβεβαιότητα. Οι υποψήφιοι αυτή τη φορά θα αναγνωρίζονται όχι με βάση το χρίσμα που θα έχουν λάβει, αλλά σύμφωνα με τις ικανότητες και τα εχέγγυα που έχουν επιδείξει, στο να υπηρετούν αξίες και το δημόσιο συμφέρον.
Αναρτήθηκε στις 16/08/2010: http://www.kozan.gr/news.php?extend.7709
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου