(Του Χρήστου Παπαδόπουλου)
Το παγκόσμιο πλαίσιο για τα ενεργειακά ζητήματα έχει τεθεί. Αυτό που απομένει είναι να εφαρμοσθούν οι επιμέρους πολιτικές που θα οδηγήσουν με το λιγότερο δυνατό κόστος στη νέα κατάσταση πραγμάτων, δηλαδή στην πλήρη «απελευθέρωση» από εθνικές εξαρτήσεις. Επομένως οι εθνικές κυβερνήσεις, εξαρτούν εν πολλοίς την ύπαρξη τους και από το κατά πόσο σωστά διαχειρίζονται αυτές τις μεταβατικές πολιτικές. Σήμερα το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο διαθέτει ειδικές τεχνικές, που μπορεί μ’ αυτές να χειραγωγεί λαούς και να επιβάλλει τις πολιτικές του (δέστε την ιστοσελίδα http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=218722).Τέτοιου είδους τεχνικές βλέπουμε να εκτυλίσσονται σήμερα και στην χώρα μας∙ αυτές είναι και που μας κατέταξαν σήμερα στον ρόλο του καναρινιού των ορυχείων (δέστε εδώ http://petbirds.gr/forum/t17606/).
Η Ε.Ε. μέσω της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού προέβλεπε την πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε ιδιώτες προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματικό άνοιγμα της αγοράς και επί ίσοις όροις ανταγωνισμός (δες την ιστοσελίδα http://www.capital.gr/News.asp?id=1091257). Με βάση αυτή την απόφαση αρχίζει ένας εμπαιγμός του λαού με πρωταγωνιστές την ελληνική κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού. Από τη μια μεριά η κυβέρνηση θέλει να «αποφύγει» όπως δηλώνει σ’ όλους τους τόνους, την πώληση λιγνιτικών μονάδων και από την άλλη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απειλή να οδηγήσει την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, στην περίπτωση που δεν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της. Έτσι η ελληνική κυβέρνηση επινοεί(;) τα swaps της ανταλλαγής ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από λιγνιτικές μονάδες. Ουσιαστικά αυτή η κίνηση αποβλέπει στο να κερδηθεί χρόνος και να διαμορφωθεί ένα ισχυρό άλλοθι, πριν οδηγηθούμε στην εκποίηση δημόσιας περιουσίας. Το ποσό της ενέργειας που θέλουν να «απελευθερωθεί» είναι πάρα πολύ μεγάλο, για να χωρέσει όλο μέσα στα swaps της ανταλλαγής ενέργειας…
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικών Αλλαγών (ΥΠΕΚΑ), από τη μια μεριά «ενημέρωσε την Επιτροπή ότι θα επιθυμούσε να αποφύγει το άνοιγμα νέων ορυχείων λιγνίτη» (δες την ιστοσελίδα =768&language=el-GR] http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=389&sni[524]=768&language=el-GR) και από την άλλη επιθυμεί την «Διατήρηση της αξίας και του παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ, και συνεπώς την αποφυγή μείωσης της αξίας της εταιρίας». Με βάση λοιπόν αυτήν την καθ’ όλα αντιφατική επιδίωξη του ΥΠΕΚΑ, προέκυψε το περίφημο εφεύρημα της κατ’ αρχήν ανταλλαγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνιτικές μονάδες. Η διαδικασία αυτή απ’ ότι φαίνεται δεν θα έχει την αναμενόμενη αποδοχή από τους ενδιαφερόμενους. Ήδη το ΥΠΕΚΑ στο δελτίο τύπου της 12/1/2011, που περιέχεται στην ανωτέρω ιστοσελίδα μιλάει για «Διευκόλυνση της εισόδου τρίτων μερών στη χονδρική αγορά ηλεκτρισμού με καύσιμο μέσω της εφαρμογής διαφανών διαδικασιών και παγιωμένης εμπορικής λογικής στην ανάληψη του επιχειρηματικού κινδύνου που απορρέει από παρόμοιες δραστηριότητες». Μ’ αυτή την προσεγμένη διατύπωση ουσιαστικά αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το τελικό σχήμα που θα πάρει η επιδιωκόμενη εκχώρηση του 40% της λιγνιτικής παραγωγής σε τρίτους. Έτσι τα σενάρια που μιλούν για ενοικίαση ή πώληση μονάδων, επανέρχονται και πάλι με μεγαλύτερες πλέον πιθανότητες επικράτησης τους. Ήδη η ΔΕΗ ενημερώθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου από τον σύμβουλο που προσέλαβε για την προώθηση των «swaps λιγνιτικής παραγωγής» Price Waterhouse Coopers, για την πορεία των συζητήσεων που διεξάγονται μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής επιτροπής. Η στόχευση που υπάρχει και από τις δυο πλευρές είναι:
• Η επεξεργασία αναλυτικών σχεδίων που θα οδηγούν στην απελευθέρωση της Ηλεκτρικής Ενέργειας.
• Η σταδιακά κλιμακούμενη, αρχικά ως μεταβατική, και στην συνέχεια μακροπρόθεσμα ως μόνιμη πρόσβαση, στην παραγωγή ενέργειας από λιγνίτη με βάση το κόστος για τρίτους.
Ειδικότερα η στόχευση για πρόσβαση των τρίτων με βάση το κόστος της λιγνιτικής ΜWh, εγείρει πολλές επιφυλάξεις. Είναι γνωστό ότι οι λιγνιτικές μονάδες που είναι διαθέσιμες να παραχωρηθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κατά 40% σε ιδιώτες, ήδη είναι αποσβεσμένες. Επίσης δεν έχει ξεκαθαρισθεί αν στα κόστη της υπό εκχώρησης ενέργειας, θα περιέχονται αυτό του τοπικού πόρου ανάπτυξης, ως επίσης και αυτού που απορρέει από την υποχρέωση της αποκατάστασης των εδαφών μετά την εξόρυξη των λιγνιτών. Κατά συνέπεια η εκχώρηση του 40% της λιγνιτικής παραγωγής με βάση ποια στοιχεία θα προσδιορισθεί, μήπως με βάση την χρηματιστηριακή αξία της σημερινής ΔΕΗ; Όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος της δηλώνει ότι η αξία της μετοχής της σήμερα είναι υποβαθμισμένη (δέστε εδώ http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=251237). Αν συγκρίνουμε δε, την σημερινή τιμή της μ’ αυτή που είχε πριν δυο χρόνια περίπου (37 ευρώ), τότε εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αυτή είναι υποτιμημένη πάνω από το 50% της πραγματικής της αξίας.
Τώρα πως γίνεται, από τη μια μεριά κάποιοι να επικαλούνται ότι οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις του δημοσίου είναι υποτιμημένες − "Οι αξίες στο Χρηματιστήριο είναι περίπου στο 1/2 ή 1/3 της πραγματικής τους αξίας και είναι κάτι που σχετίζεται με την κατρακύλα του Χρηματιστηρίου. Ήταν οι αξίες του εισηγμένων του Δημοσίου στα 27 δισ. πριν από ένα χρόνο και τώρα είναι 9,7 δισ. Μόνο τρελοί πουλάνε έτσι" (δέστε http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=251271) – και από την άλλη δίνουν γη και ύδωρ για να μη μας πιάσει καμιά «αντιμνημονιακή υστερία» με τις δηλώσεις («Ναι, να πουλήσετε το Ελληνικό, ναι, να πουλήσετε τη ΔΕΗ») των τροϊκανών, παραμένει ανεξήγητο(;). Αλλά η αλήθεια προκύπτει και μέσα από την αποκάλυψη των αντιφάσεων. Και οι αντιφάσεις εδώ είναι κραυγαλέες…
Επομένως έχει χτιστεί ήδη το κατάλληλο περιβάλλον για μεταβίβαση της ΔΕΗ στο νέο καθεστώς της «απελευθέρωσης» (!!!) και μάλιστα με το λιγότερο δυνατό κόστος. Το μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο αρκείται όμως μόνο σ’ αυτό ή θέλει ακόμη κάτι παραπάνω; Η ακατάσχετη βουλιμία του για γρήγορη δημιουργία υπερκερδών δεν κορεννύεται, τόσο εύκολα…
(συνεχίζεται)
Η Ε.Ε. μέσω της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού προέβλεπε την πώληση του 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ σε ιδιώτες προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματικό άνοιγμα της αγοράς και επί ίσοις όροις ανταγωνισμός (δες την ιστοσελίδα http://www.capital.gr/News.asp?id=1091257). Με βάση αυτή την απόφαση αρχίζει ένας εμπαιγμός του λαού με πρωταγωνιστές την ελληνική κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού. Από τη μια μεριά η κυβέρνηση θέλει να «αποφύγει» όπως δηλώνει σ’ όλους τους τόνους, την πώληση λιγνιτικών μονάδων και από την άλλη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απειλή να οδηγήσει την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό δικαστήριο, στην περίπτωση που δεν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις της. Έτσι η ελληνική κυβέρνηση επινοεί(;) τα swaps της ανταλλαγής ηλεκτρικής ενέργειας που προέρχεται από λιγνιτικές μονάδες. Ουσιαστικά αυτή η κίνηση αποβλέπει στο να κερδηθεί χρόνος και να διαμορφωθεί ένα ισχυρό άλλοθι, πριν οδηγηθούμε στην εκποίηση δημόσιας περιουσίας. Το ποσό της ενέργειας που θέλουν να «απελευθερωθεί» είναι πάρα πολύ μεγάλο, για να χωρέσει όλο μέσα στα swaps της ανταλλαγής ενέργειας…
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικών Αλλαγών (ΥΠΕΚΑ), από τη μια μεριά «ενημέρωσε την Επιτροπή ότι θα επιθυμούσε να αποφύγει το άνοιγμα νέων ορυχείων λιγνίτη» (δες την ιστοσελίδα =768&language=el-GR] http://www.ypeka.gr/Default.aspx?tabid=389&sni[524]=768&language=el-GR) και από την άλλη επιθυμεί την «Διατήρηση της αξίας και του παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ, και συνεπώς την αποφυγή μείωσης της αξίας της εταιρίας». Με βάση λοιπόν αυτήν την καθ’ όλα αντιφατική επιδίωξη του ΥΠΕΚΑ, προέκυψε το περίφημο εφεύρημα της κατ’ αρχήν ανταλλαγής ηλεκτρικής ενέργειας από λιγνιτικές μονάδες. Η διαδικασία αυτή απ’ ότι φαίνεται δεν θα έχει την αναμενόμενη αποδοχή από τους ενδιαφερόμενους. Ήδη το ΥΠΕΚΑ στο δελτίο τύπου της 12/1/2011, που περιέχεται στην ανωτέρω ιστοσελίδα μιλάει για «Διευκόλυνση της εισόδου τρίτων μερών στη χονδρική αγορά ηλεκτρισμού με καύσιμο μέσω της εφαρμογής διαφανών διαδικασιών και παγιωμένης εμπορικής λογικής στην ανάληψη του επιχειρηματικού κινδύνου που απορρέει από παρόμοιες δραστηριότητες». Μ’ αυτή την προσεγμένη διατύπωση ουσιαστικά αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για το τελικό σχήμα που θα πάρει η επιδιωκόμενη εκχώρηση του 40% της λιγνιτικής παραγωγής σε τρίτους. Έτσι τα σενάρια που μιλούν για ενοικίαση ή πώληση μονάδων, επανέρχονται και πάλι με μεγαλύτερες πλέον πιθανότητες επικράτησης τους. Ήδη η ΔΕΗ ενημερώθηκε στις αρχές Φεβρουαρίου από τον σύμβουλο που προσέλαβε για την προώθηση των «swaps λιγνιτικής παραγωγής» Price Waterhouse Coopers, για την πορεία των συζητήσεων που διεξάγονται μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της ευρωπαϊκής επιτροπής. Η στόχευση που υπάρχει και από τις δυο πλευρές είναι:
• Η επεξεργασία αναλυτικών σχεδίων που θα οδηγούν στην απελευθέρωση της Ηλεκτρικής Ενέργειας.
• Η σταδιακά κλιμακούμενη, αρχικά ως μεταβατική, και στην συνέχεια μακροπρόθεσμα ως μόνιμη πρόσβαση, στην παραγωγή ενέργειας από λιγνίτη με βάση το κόστος για τρίτους.
Ειδικότερα η στόχευση για πρόσβαση των τρίτων με βάση το κόστος της λιγνιτικής ΜWh, εγείρει πολλές επιφυλάξεις. Είναι γνωστό ότι οι λιγνιτικές μονάδες που είναι διαθέσιμες να παραχωρηθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο κατά 40% σε ιδιώτες, ήδη είναι αποσβεσμένες. Επίσης δεν έχει ξεκαθαρισθεί αν στα κόστη της υπό εκχώρησης ενέργειας, θα περιέχονται αυτό του τοπικού πόρου ανάπτυξης, ως επίσης και αυτού που απορρέει από την υποχρέωση της αποκατάστασης των εδαφών μετά την εξόρυξη των λιγνιτών. Κατά συνέπεια η εκχώρηση του 40% της λιγνιτικής παραγωγής με βάση ποια στοιχεία θα προσδιορισθεί, μήπως με βάση την χρηματιστηριακή αξία της σημερινής ΔΕΗ; Όταν ο ίδιος ο Πρόεδρος της δηλώνει ότι η αξία της μετοχής της σήμερα είναι υποβαθμισμένη (δέστε εδώ http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=251237). Αν συγκρίνουμε δε, την σημερινή τιμή της μ’ αυτή που είχε πριν δυο χρόνια περίπου (37 ευρώ), τότε εύκολα καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι αυτή είναι υποτιμημένη πάνω από το 50% της πραγματικής της αξίας.
Τώρα πως γίνεται, από τη μια μεριά κάποιοι να επικαλούνται ότι οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις του δημοσίου είναι υποτιμημένες − "Οι αξίες στο Χρηματιστήριο είναι περίπου στο 1/2 ή 1/3 της πραγματικής τους αξίας και είναι κάτι που σχετίζεται με την κατρακύλα του Χρηματιστηρίου. Ήταν οι αξίες του εισηγμένων του Δημοσίου στα 27 δισ. πριν από ένα χρόνο και τώρα είναι 9,7 δισ. Μόνο τρελοί πουλάνε έτσι" (δέστε http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=251271) – και από την άλλη δίνουν γη και ύδωρ για να μη μας πιάσει καμιά «αντιμνημονιακή υστερία» με τις δηλώσεις («Ναι, να πουλήσετε το Ελληνικό, ναι, να πουλήσετε τη ΔΕΗ») των τροϊκανών, παραμένει ανεξήγητο(;). Αλλά η αλήθεια προκύπτει και μέσα από την αποκάλυψη των αντιφάσεων. Και οι αντιφάσεις εδώ είναι κραυγαλέες…
Επομένως έχει χτιστεί ήδη το κατάλληλο περιβάλλον για μεταβίβαση της ΔΕΗ στο νέο καθεστώς της «απελευθέρωσης» (!!!) και μάλιστα με το λιγότερο δυνατό κόστος. Το μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο αρκείται όμως μόνο σ’ αυτό ή θέλει ακόμη κάτι παραπάνω; Η ακατάσχετη βουλιμία του για γρήγορη δημιουργία υπερκερδών δεν κορεννύεται, τόσο εύκολα…
(συνεχίζεται)
Χρήστος Παπαδόπουλος
Αναρτήθηκε: http://www.kozan.gr/news.php?extend.10692
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου