Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012

Αντίρροπα...22/3/2012

(του Χρήστου Παπαδόπουλου)
Ενόψει των εορταστικών εκδηλώσεων της 25ης Μαρτίου, ετοιμάζεται ή προκαλείται νέα σύρραξη της κυβέρνησης και των υποστηρικτών της, με τους διαφωνούντες προς στις πολιτικές της. Ανάμεσα δηλαδή στους «αγύρτες» και στους «αλήτες», όπως αποκαλούνται εκατέρωθεν.


Η κυβέρνηση ήδη δίνει πρωτεύουσα σημασία σʼ αυτή την αντιπαράθεση, αφού έγινε και ειδικό υπουργικό συμβούλιο. Προαναγγέλλει δημοσίως σχέδια και τρόπους αντίδρασης, κάτι που δείχνει ότι προεξοφλεί ή προκαλεί την εμφάνιση επεισοδίων.



Η οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα και οι τρόποι με τους οποίους αυτή αντιμετωπίζεται, έχει προκαλέσει τεράστιες ανατροπές στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Η βίαια συρρίκνωση, μέσα σε δυο χρόνια, του βιοτικού τους επιπέδου και η επαπειλούμενη ανεργία οδηγεί σε τεράστια ανασφάλεια.



Οι αλλεπάλληλες αποτυχίες των κυβερνητικών επιλογών, την επιτείνουν ακόμη περισσότερο, αφού επιχειρούνται να καλυφθούν με νέα και ολοένα πιο σκληρά μέτρα. Τα άτεγκτα και προαποφασισμένα κυβερνητικά αυτά μέτρα, διαγράφουν μια γραμμική πολιτική ακολουθία, χωρίς να τροφοδοτούνται με στοιχεία αναπληροφόρησης ή ανάδρασης, με αποτέλεσμα η εφαρμογή της γίνεται ακόμη πιο ανάλγητη. Είναι σαν να εκτελείτε ένα προαποφασισμένο σχέδιο, αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στις ζωές των ανθρώπων.



Οι πολίτες θεωρούνται αντικείμενα και ως τέτοια θα πρέπει να τοποθετούν με κάθε τρόπο στη νέα θέση, που έχει προαποφασιστεί από τη νέα τάξη πραγμάτων.
Από την άλλη μεριά οι πολίτες αρνούνται το ρόλο του αντικείμενου. Αντιστέκονται στην βιαιότητα των μέτρων που αποφασίζονται. Αμφισβητούν τους βιαστές τους και την αυτοαναγόρευση τους σε σωτήρες της πατρίδας. Αρνούνται να νομιμοποιήσουν τη δικαιοσύνη που υποτίθεται ότι αποδίδουν. Διαμαρτύρονται για την κατανομή των ευθυνών και των βαρών της κρίσης. Αντιλαμβάνονται ότι εμπαίζονται και γιʼ αυτό αγανακτούν. Διαισθάνονται ότι η αγωγή που επιλέχθηκε και υποβάλλεται στην οικονομία της χώρας, οδηγεί σταθερά στον εξευτελισμό και στην υποδούλωση του ελληνικού λαού.


Ακόμη και οι διαθέτοντες παρωπίδες έχουν αντιληφθεί, ότι το αίτιο όλων αυτών των αντιδράσεων είναι η ίδια η κρίση και οι επιλογές αντιμετώπισης της. Η βιαιότητα των μέτρων προκαλεί αντίσταση και διαμαρτυρίες. Η διαιώνιση της ανομίας κα
ι της αυταρχικότητας εκ μέρους της εξουσίας, οδηγεί ενστικτωδώς σε αυτοάμυνα. Η έλλειψη δικαιοσύνης, σε αυτοδικία…



Έχει γίνει αντιληπτό και από τον πιο δύσπιστο, ότι το ένστικτο αυτοσυντήρησης του πολιτικού συστήματος το οδηγεί να λαμβάνει ολοένα και πιο ακραίες αποφάσεις, για να κρατηθεί στην εξουσία. Γνωρίζει πολύ καλά πως μια ανεξέλεγκτη οικονομική κατάρρευση, θα οδηγήσει μοιραία και στην δική του πολιτική και ανεξέλεγκτη κατάρρευση. Αυτό, θέλει να αποφύγει. Και μπροστά σʼ αυτό, δε διστάζει να θυσιάσει οτιδήποτε, να ξεπουλήσει τα πάντα…



Το προπαγανδιστικό επιτελείο του πολιτικού συστήματος, αξιοποιώντας τα στρατευμένα παπαγαλάκια των κεντρικών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, επιχειρεί να πείσει την κοινή γνώμη, ότι υπαίτιοι δεν είναι το αίτιο, αλλά το αιτιατό. Τα θύματα και όχι οι θύτες. Οι αντιδρώντες και όχι οι δράστες. Οι βιασμένοι και όχι οι βιαστές.


Ως πότε θα συνεχιστεί αυτός ο εμπαιγμός; Ως πότε με πολιτικές αποφάσεις θα ρίχνουν τα βάρη στις πλάτες των αδύναμων, χωρίς κανένα κόστος, χωρίς καμιά συνέπεια; Ως πότε θα φορτώνουν στους αδύναμους και στην επαρχία τα σκουπίδια των πολιτικών τους επιλογών και της Αθήνας;
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: