Αρκετοί είναι αυτοί που αναζητούν το βαθύτερο νόημα των φετινών αυτοδιοικητικών εκλογών και που προσπαθούν μέσα σ’ αυτό, να συνταιριάσουν ανάλογα την υποψηφιότητα της προτίμησης τους, για να δείξουν έτσι πως αυτή είναι και η μοναδική που μπορεί να το εκφράσει.
Το νόημα των φετινών λοιπόν εκλογών, δεν μπορεί κανείς να το αναζητήσει, μέσα από υποκειμενικές προσεγγίσεις. Οφείλει να το αναζητήσει στα πλαίσια των σύγχρονων κοινωνικών δεδομένων. Ποια είναι όμως αυτά, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επηρεάζουν τις σημερινές τοπικές κοινωνίες;
Κατ’ αρχή οι εκλογές αυτές γίνονται με φόντο την τεράστια οικονομική κρίση που διέρχεται η χώρα. Οι μισθοί όχι μόνο δεν πάγωσαν, αλλά μειώθηκαν δραματικά. Η οικονομική ύφεση, η μεγαλύτερη της μεταπολιτευτικής περιόδου, έχει οδηγήσει σε αλματώδη αύξηση της ανεργίας. Θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα αμφισβητούνται και εν μία νυκτί καταργούνται. Οι αντιφάσεις βασικών λειτουργιών του δημοσίου, αντί να επιλύονται γίνονται το άλλοθι για την ανατροπή τους και την εγκατάσταση νέων πιο επώδυνων για τους μη έχοντες και κατέχοντες. Το περίφημο μνημόνιο, ως ένας άλλος big brother, μας έχει θέσει σε αυστηρή επιτήρηση για να εξασφαλίσει την επιστροφή αυτών που μας δάνεισαν οι διεθνείς τοκογλύφοι.
Από την άλλη το θεσμικό πλαίσιο (Καλλικράτης) μέσα στο οποίο, πραγματοποιούνται αυτές οι εκλογές, δεν δίνει πολλά περιθώρια στις τοπικές κοινωνίες, κατά τρόπο αυτόνομο να επιλέξουν τον δικό τους δρόμο. Υποχρεούνται να έχουν ως συνοδοιπόρους τους τα υφιστάμενα κομματικά σχήματα, που στο πέρασμα του χρόνου εκφυλίστηκαν και προσανατολίστηκαν σχεδόν μονοδιάστατα στην διασφάλιση των συμφερόντων του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Οι τεράστιοι σε έκταση και πληθυσμούς δήμοι, απαιτούν και πολυπληθείς αντιπροσωπεύσεις. Τα υπερμεγέθη ψηφοδέλτια, που η συγκρότηση τους καθίσταται σχεδόν αδύνατη ακόμη και στις περιπτώσεις που υπάρχει κομματική υποστήριξη, είναι απαγορευτικά για την εμφάνιση σχημάτων που θέλουν να είναι απαγκιστρωμένα από το σημερινό πολιτικό σύστημα.
Οι επιλογές των πολιτών φαίνεται πως βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος. Από τη μια μεριά η κρίση να βαρύνει την καθημερινότητα των πολιτών και από την άλλη οι διαχειριστές της κρίσης να περιορίζονται μεθοδευμένα σ’ αυτούς που συνέβαλαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην δημιουργία της.
Μοιραία λοιπόν, το νόημα αυτών των εκλογών είναι διττό. Από τη μια μεριά θα πρέπει οι τοπικές κοινωνίες να οργανωθούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποσβέσουν τους μεγάλους κραδασμούς που δέχονται εξαιτίας της κρίσης, καθώς και να θωρακιστούν έναντι οποιασδήποτε άλλης αντίστοιχης τέτοιας απειλής και από την άλλη οι άνθρωποι που θα ηγηθούν του εγχειρήματος αυτού να είναι ικανοί, αλλά και ταυτόχρονα αποφασισμένοι να κάνουν την υπέρβαση από την πεπατημένη που ακολουθεί σήμερα το πολιτικό σύστημα για την διαχείριση της κρίσης.
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω, οι επιλογές των πολιτών θα πρέπει να είναι σταθμισμένες με συγκεκριμένα στοιχεία αξιολόγησης τόσο για κάθε συνδυασμό, όσο και για κάθε υποψηφιότητα ξεχωριστά.
Χρήστος Παπαδόπουλος
Δημοσιεύτηκε στον "Πρωινό Λόγο" Παρασκευή 1/10/10
Αναρτήθηκε http://kozani.net/points.php?p_id=953
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου