Κάθε χρόνο τέτοια περίοδο αρχίζει η απόσταξη του λεγόμενου τσίπουρου. Μια διαδικασία που έχει πάρει τοπικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά, αφού ενσωματώθηκε με τον καιρό στις τοπικές λαϊκές κοινωνικές εκδηλώσεις.Το τσίπουρο ως γνωστό προέρχεται από την απόσταξη των υπολειμμάτων(στέμφυλων) που απομένουν μετά το «τράβηγμα» του κρασιού. Αυτή η διαδικασία εκτελείται εδώ και πολλά χρόνια και οι ρίζες της χάνονται μέσα στην περίοδο της τουρκοκρατίας. Με τον τρόπο αυτό οι παραγωγοί αξιοποιούν τα υπολείμματα της οινοποίησης, για να παράγουν οινόπνευμα εξαιρετικής ποιότητας το λεγόμενο τσίπουρο ή ρακί ή τσικουδιά. Αυτό είτε το χρησιμοποιούν για ίδια κατανάλωση είτε για να συμπληρώσει τα εισοδήματα τους.
Η απόσταξη του τσίπουρου γίνεται σε ειδικούς αδειοδοτημένους από το κράτος αποστακτήρες, τα λεγόμενα «καζάνια». Οι δε άδειες απόσταξης δίνονται από τα κατά τόπους τελωνεία, σε κάθε παραγωγό ξεχωριστά. Με αυτόν τον τρόπο το κράτος παίρνει προκαταβολικά τους φόρους που καθορίζει για την παραγωγή του οινοπνεύματος, με βάση τον χρόνο που διαρκεί η απόσταξη.
Μέχρι πέρσι, όποιος οινοποιούσε σταφύλια, μπορούσε τα υπολείμματα (τα στέμφυλα) να τα αποστάξει και να παράγει τσίπουρο. Φέτος, και κατόπιν απαίτησης των μεγάλων οινοποιείων, οι άδειες απόσταξης δίνονται με μεγάλη φειδώ. Έτσι για να προχωρήσει κάποιος σε απόσταξη χρειάζεται να έχει άδεια αμπελουργού. Αδεια που εκδίδεται κατόπιν ειδικών προϋποθέσεων, από τις κατά
τόπους περιφερειακές διευθύνσεις Γεωργίας. Και σα να μη έφτανε αυτό, ορίζουν ανώτατο όριο στρεμματικής παραγωγής σταφυλιών, με βάση της οποίας ανάγουν τον χρόνο που απαιτείται για την οινοποίηση, για να εκδώσουν στη συνέχεια
και την ανάλογη άδεια. Αμπελουργός σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες θεωρείται, ο κατΆ επάγγελμα γεωργός που έχει στη διάθεση αμπέλι άνω του ενός στρέμματος. Έτσι για παράδειγμα, αν κάποιος π.χ. υπάλληλος κληρονόμησε από τον πατέρα του ένα τέτοιο αμπέλι, παύει να θεωρείται αμπελουργός (αφού δεν είναι κατά επάγγελμα γεωργός), συνεπώς δεν έχει και το δικαίωμα απόσταξης.
Κατά εξαίρεση δίδεται άδεια απόσταξης σε ιδιοκτήτες αμπελιών κάτω του ενός στρέμματος, που δεν είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα αμπελουργών, από τους κατά τόπους Δήμους.
Οι νέες αυτές ρυθμίσεις έχουν δημιουργήσει μεγάλη αναστάτωση στους παραγωγούς, η οποία και αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο, τις πρωινές ώρες στις κατά τόπους Δ/νσεις Γεωργίας. Περίπου η ίδια κατάσταση επικρατεί και στους Δήμους. Οι ατέλειωτες ουρές και οι διαμαρτυρίες των παραγωγών, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ανάλογη άδεια αμπελουργού, δεν έχουν
τελειωμό.
Σύμφωνα με τους ρυθμούς και τις διαδικασίες που ακολουθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες, φέτος αρκετοί θα είναι αυτοί που θα μείνουν χωρίς το πατροπαράδοτο απαραίτητο τσίπουρο. Οι φετινές παγερές μέρες του χειμώνα, του πρώτου με την κρίση που διανύουμε, θα είναι δύσκολες αφού δεν θα μπορούν να μαλακώσουν έστω κατΆ ελάχιστο με την βοήθεια του τσίπουρου.
Είναι άξιο απορίας, η πολιτεία μεσούσης της κρίσης που διανύουμε, να επιτίθεται με τόση εμμονή και να εφαρμόζει κατΆ επιταγή των μεγάλων οινοποιείων, αυτές τις διαδικασίες και να στερεί έτσι από τον απλό κόσμο την μικρή αυτή απόλαυση. Αλήθεια γιατί τόσο μένος, γιΆ αυτήν την παραδοσιακή συνήθεια του λαού;
Χρήστος Παπαδόπουλος
Η απόσταξη του τσίπουρου γίνεται σε ειδικούς αδειοδοτημένους από το κράτος αποστακτήρες, τα λεγόμενα «καζάνια». Οι δε άδειες απόσταξης δίνονται από τα κατά τόπους τελωνεία, σε κάθε παραγωγό ξεχωριστά. Με αυτόν τον τρόπο το κράτος παίρνει προκαταβολικά τους φόρους που καθορίζει για την παραγωγή του οινοπνεύματος, με βάση τον χρόνο που διαρκεί η απόσταξη.
Μέχρι πέρσι, όποιος οινοποιούσε σταφύλια, μπορούσε τα υπολείμματα (τα στέμφυλα) να τα αποστάξει και να παράγει τσίπουρο. Φέτος, και κατόπιν απαίτησης των μεγάλων οινοποιείων, οι άδειες απόσταξης δίνονται με μεγάλη φειδώ. Έτσι για να προχωρήσει κάποιος σε απόσταξη χρειάζεται να έχει άδεια αμπελουργού. Αδεια που εκδίδεται κατόπιν ειδικών προϋποθέσεων, από τις κατά
τόπους περιφερειακές διευθύνσεις Γεωργίας. Και σα να μη έφτανε αυτό, ορίζουν ανώτατο όριο στρεμματικής παραγωγής σταφυλιών, με βάση της οποίας ανάγουν τον χρόνο που απαιτείται για την οινοποίηση, για να εκδώσουν στη συνέχεια
και την ανάλογη άδεια. Αμπελουργός σύμφωνα με τις αρμόδιες υπηρεσίες θεωρείται, ο κατΆ επάγγελμα γεωργός που έχει στη διάθεση αμπέλι άνω του ενός στρέμματος. Έτσι για παράδειγμα, αν κάποιος π.χ. υπάλληλος κληρονόμησε από τον πατέρα του ένα τέτοιο αμπέλι, παύει να θεωρείται αμπελουργός (αφού δεν είναι κατά επάγγελμα γεωργός), συνεπώς δεν έχει και το δικαίωμα απόσταξης.
Κατά εξαίρεση δίδεται άδεια απόσταξης σε ιδιοκτήτες αμπελιών κάτω του ενός στρέμματος, που δεν είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα αμπελουργών, από τους κατά τόπους Δήμους.
Οι νέες αυτές ρυθμίσεις έχουν δημιουργήσει μεγάλη αναστάτωση στους παραγωγούς, η οποία και αποτυπώνεται με τον πιο ανάγλυφο τρόπο, τις πρωινές ώρες στις κατά τόπους Δ/νσεις Γεωργίας. Περίπου η ίδια κατάσταση επικρατεί και στους Δήμους. Οι ατέλειωτες ουρές και οι διαμαρτυρίες των παραγωγών, προκειμένου να εξασφαλίσουν την ανάλογη άδεια αμπελουργού, δεν έχουν
τελειωμό.
Σύμφωνα με τους ρυθμούς και τις διαδικασίες που ακολουθούν οι αρμόδιες υπηρεσίες, φέτος αρκετοί θα είναι αυτοί που θα μείνουν χωρίς το πατροπαράδοτο απαραίτητο τσίπουρο. Οι φετινές παγερές μέρες του χειμώνα, του πρώτου με την κρίση που διανύουμε, θα είναι δύσκολες αφού δεν θα μπορούν να μαλακώσουν έστω κατΆ ελάχιστο με την βοήθεια του τσίπουρου.
Είναι άξιο απορίας, η πολιτεία μεσούσης της κρίσης που διανύουμε, να επιτίθεται με τόση εμμονή και να εφαρμόζει κατΆ επιταγή των μεγάλων οινοποιείων, αυτές τις διαδικασίες και να στερεί έτσι από τον απλό κόσμο την μικρή αυτή απόλαυση. Αλήθεια γιατί τόσο μένος, γιΆ αυτήν την παραδοσιακή συνήθεια του λαού;
Χρήστος Παπαδόπουλος
Αναρτήθηκε: http://www.kozan.gr/news.php?extend.8780
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου