«Άλλαξε η Αθήνα όψη,σαν μαχαίρι δίχως κόψη,πήρε κάτι από την Ευρώπη και ξεφούσκωσε σαν τόπι. Άλλαξαν χαζοί και κούφοι και μας κάναν κλοτσοσκούφι. Άλλαξε κι ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Αυτή η έμμετρη αποτύπωση από τον γραφικό και κουρελή Μανώλη Μπατίνο, για τις «αλλαγές» που συντελούνταν στην εποχή του Όθωνα, έχει αποκτήσει παροιμιώδη και διαχρονική αξία. Συνδικαλιστές αποθέτοντας στα σκαλιά της αίθουσας τέχνης τη λεοντή τους, φόρεσαν το πανωφόρι της εξουσίας και εισήλθαν για να γίνουν ταξιθέτες και χαριεντιζόμενοι «συνομιλητές» με την εξουσία. Αναμεμιγμένοι στις πρώτες θέσεις με τους κυβερνητικούς παράγοντες, απολάμβαναν το μεθυστικό άρωμα της εξουσίας. Χωρίς τους λεονταρισμούς του Σεπτεμβρίου και σε ρόλο κομπάρσων χειροκροτούσαν τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού επιδοκιμάζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο όσα μας επιφυλάσσουν για το άμεσο μέλλον.
Να γιατί λοιπόν δεν υπάρχουν ουσιαστικές αντιδράσεις για τις αυξήσεις των τιμών, τις μειώσεις των μισθών, την εν γένει υποτίμηση της ζωής, την αύξηση της ανεργίας κλπ.
Να γιατί λοιπόν αναπτύσσονται κινήματα, όπως αυτά των διοδίων, των αντικαπνιστών κλπ, γιατί αυτοί οι χώροι ακόμη δεν έχουν χειραγωγηθεί από συνδικαλιστική ιδιοτέλεια.
Από την άλλη μεριά, έξω από την αίθουσα ξεκαθαρίζονταν οι λογαριασμοί των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ. Οι «αποσχισμένοι» ή οι «νόμιμοι», κανείς πια δεν ξέρει (ούτε κι φυσικά έχει καμιά σημασία), εδραίωναν το «αγωνιστικό αντιμνημονιακό» τους προφίλ, συντασσόμενοι ευθέως με την κομματική γραμμή του πολιτικού τους φορέα τη Ν.Δ. Με συνθήματα όμως, όπως «κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ» νοθεύσανε την όποια «ταξική αγωνιστική» τους διάθεση, αφήνοντας την κομματική εμπάθεια τους να ρέει αβίαστα.
Πιο πέρα οι φοιτητές με την αγωνιστική και σημαντική τους παρουσία, κατόρθωσαν με τον τρόπο τους περάσουν το δίκαιο αίτημα τους για τη συνέχιση της λειτουργίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Ο πρωθυπουργός λίγο αργότερα μέσα στην αίθουσα, περιέγραφε τον ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν το ΑΕΙ και το ΤΕΙ της Δυτικής Μακεδονίας στη νέα αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής.
Μέσα στην αίθουσα το κοινό παρακολουθούσε με ανάμεικτα συναισθήματα τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού. Όσες φορές χρειάστηκε να χειροκροτήσει το έκανε περισσότερο από ευγένεια, παρά από αυθόρμητο ενθουσιασμό.
Τώρα όσο αφορά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, περισσότερο μοιάζανε αυτές με επικήδειο μπροστά στους ανοιχτούς τάφους των ορυχείων, όπου εγκωμιάστηκε η μεγάλη προσφορά της περιοχής στην ανάπτυξη της χώρας. Σ’ αυτούς λοιπόν τους τάφους ενταφιάζεται τώρα το δημόσιο λιγνιτικό ενεργειακό μοντέλο της χώρας και που αντί όμως για χώμα θα καλυφθούν με φωτοβολταϊκά πάνελς.
Να γιατί λοιπόν δεν υπάρχουν ουσιαστικές αντιδράσεις για τις αυξήσεις των τιμών, τις μειώσεις των μισθών, την εν γένει υποτίμηση της ζωής, την αύξηση της ανεργίας κλπ.
Να γιατί λοιπόν αναπτύσσονται κινήματα, όπως αυτά των διοδίων, των αντικαπνιστών κλπ, γιατί αυτοί οι χώροι ακόμη δεν έχουν χειραγωγηθεί από συνδικαλιστική ιδιοτέλεια.
Από την άλλη μεριά, έξω από την αίθουσα ξεκαθαρίζονταν οι λογαριασμοί των συνδικαλιστών της ΔΑΚΕ. Οι «αποσχισμένοι» ή οι «νόμιμοι», κανείς πια δεν ξέρει (ούτε κι φυσικά έχει καμιά σημασία), εδραίωναν το «αγωνιστικό αντιμνημονιακό» τους προφίλ, συντασσόμενοι ευθέως με την κομματική γραμμή του πολιτικού τους φορέα τη Ν.Δ. Με συνθήματα όμως, όπως «κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ» νοθεύσανε την όποια «ταξική αγωνιστική» τους διάθεση, αφήνοντας την κομματική εμπάθεια τους να ρέει αβίαστα.
Πιο πέρα οι φοιτητές με την αγωνιστική και σημαντική τους παρουσία, κατόρθωσαν με τον τρόπο τους περάσουν το δίκαιο αίτημα τους για τη συνέχιση της λειτουργίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Ο πρωθυπουργός λίγο αργότερα μέσα στην αίθουσα, περιέγραφε τον ρόλο που καλούνται να διαδραματίσουν το ΑΕΙ και το ΤΕΙ της Δυτικής Μακεδονίας στη νέα αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής.
Μέσα στην αίθουσα το κοινό παρακολουθούσε με ανάμεικτα συναισθήματα τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού. Όσες φορές χρειάστηκε να χειροκροτήσει το έκανε περισσότερο από ευγένεια, παρά από αυθόρμητο ενθουσιασμό.
Τώρα όσο αφορά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, περισσότερο μοιάζανε αυτές με επικήδειο μπροστά στους ανοιχτούς τάφους των ορυχείων, όπου εγκωμιάστηκε η μεγάλη προσφορά της περιοχής στην ανάπτυξη της χώρας. Σ’ αυτούς λοιπόν τους τάφους ενταφιάζεται τώρα το δημόσιο λιγνιτικό ενεργειακό μοντέλο της χώρας και που αντί όμως για χώμα θα καλυφθούν με φωτοβολταϊκά πάνελς.
21/01/2011 11:29|www.kozan.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου