(* Του Χρήστου Παπαδόπουλου)
Δεν χρήζουν περεταίρω σχολιασμού οι θέσεις που εξέφρασε ο κ. Κουκουλόπουλος, για το κλείσιμο Νοσοκομείων της Δυτικής Μακεδονίας. Οι δηλώσεις του, καθώς και οι προσπάθειες του να τις ανασκευάσει είναι καταγραμμένες και δημοσιευμένες. Ο καθένας διαθέτει κρίση και αντίληψη ικανή να ξεχωρίσει τις κραυγαλέα αντιφατικές θέσεις και απόψεις που εκφράζει… Υπενθυμίζετε μόνο πως κατά την διάρκεια της ομιλίας του στην βουλή είπε ευθέως, ότι πρέπει να συγχωνευτούν τα Νοσοκομεία «της Δυτικής Μακεδονίας από τα πέντε σαφώς σε λιγότερα. Τα πέντε είναι πολλά για την Δυτική Μακεδονία». Στην επιστολή απάντηση του στο kozan.gr στις 11/2/11 τα γυρίζει και μιλάει ότι «Πρότεινα, εδώ και καιρό πάντα, συγχωνεύσεις κλινικών και ουσιαστικές συνεργασίες των πέντε Νοσοκομείων της Δυτικής Μακεδονίας». Τέλος κατά την τηλεφωνική παρέμβαση του στον flash-tv την Δευτέρα 14/2/2011, δήλωσε και πάλι ότι «μίλησα για την προοπτική του ενός Νοσοκομείου που περνάει μέσα από την κοινή λειτουργία με τον μηχανισμό των συγχωνεύσεων…». Τελικά ποιο απ΄ όλα ισχύει; Οι πολίτες ας κρίνουν…
Αυτό το οποίο όμως έχει αξία ιδιαίτερου σχολιασμού είναι η αντίληψη του σχετικά με τον διάλογο και την κριτική που του ασκείται:
1. Οι διαφορετικές απόψεις για τον κ. Κουκουλόπουλο είναι αποδεκτές στο βαθμό που αυτές δεν έρχονται σε αντιπαράθεση με τις δικές του. Στην δική του «δημοκρατία» ο μονόλογος προτιμάται, αρχή της οποίας είναι ο λόγος του ενός. Για αυτόν, καλοί είναι όσοι νιώθουν την «υποχρέωση» να μιλούν «σωστά» γι’ αυτόν. Παραβλέποντας ότι καλλίτεροι είναι αυτοί που μιλούν ελεύθερα…
2. Η αδυναμία να στηρίξει τις τόσο αντιφατικές θέσεις – που συχνά εκφράζει – μέσα από αντιπαράθεση, τον οδηγεί στην προσφιλή γι’ αυτόν μέθοδο να συκοφαντεί όσους κριτικάρουν τις θέσεις του. Θεωρεί ότι, με το να βαφτίσει (να επικολλήσει δηλαδή ετικέτα) σ’ αυτόν που εκφέρει μια διαφορετική γνώμη, τον απαλλάσσει ταυτόχρονα και από την υποχρέωση να αντιπαρατεθεί στα επιχειρήματα του.
3. Ο κ. Κουκουλόπουλος θεωρεί λογικό να κρίνει ως «τυχάρπαστο» τον καθένα που δεν είναι ενταγμένος στην δική του ολοκληρωτική αντίληψη και να νομίζει ότι αποτελεί για αυτόν ασύμμετρη απειλή. Κατ’ αυτή την έννοια ο χαρακτηρισμός αυτός μόνο ως τίτλος τιμής μπορεί να αποδοθεί.
4. Η συνεχής και με συστηματικό τρόπο ανακύκλωση από τον ίδιο και τα διάφορα φερέφωνα του, τα περί «υπαλλήλου της ΔΕΗ», «αυγό του φιδιού», «γκεμπελικές πρακτικές», «επιτέλους κάποιος ας τον μαζέψει» και άλλα πολλά, είναι προφανές ότι έχουν ένα και μοναδικό στόχο: την εξόντωση των φωνών που κρίνουν το σύστημα που υπηρετεί ο κ. Κουκουλόπουλος.
5. Τώρα αν τους βολεύει, αυτό που λένε οι πολίτες και μεταφέρθηκε με την διακριτική διατύπωση «με τον κίνδυνο να χαρακτηρισθεί ως βουλευτής κωλοτούμπα», να την αποδεχτούν οριστικά ως σκέτο «βουλευτής κωλοτούμπα», είναι αποκλειστικό δικαίωμα τους και δεν μπορεί να τους το αφαιρέσει κανείς.
Αυτό το οποίο όμως έχει αξία ιδιαίτερου σχολιασμού είναι η αντίληψη του σχετικά με τον διάλογο και την κριτική που του ασκείται:
1. Οι διαφορετικές απόψεις για τον κ. Κουκουλόπουλο είναι αποδεκτές στο βαθμό που αυτές δεν έρχονται σε αντιπαράθεση με τις δικές του. Στην δική του «δημοκρατία» ο μονόλογος προτιμάται, αρχή της οποίας είναι ο λόγος του ενός. Για αυτόν, καλοί είναι όσοι νιώθουν την «υποχρέωση» να μιλούν «σωστά» γι’ αυτόν. Παραβλέποντας ότι καλλίτεροι είναι αυτοί που μιλούν ελεύθερα…
2. Η αδυναμία να στηρίξει τις τόσο αντιφατικές θέσεις – που συχνά εκφράζει – μέσα από αντιπαράθεση, τον οδηγεί στην προσφιλή γι’ αυτόν μέθοδο να συκοφαντεί όσους κριτικάρουν τις θέσεις του. Θεωρεί ότι, με το να βαφτίσει (να επικολλήσει δηλαδή ετικέτα) σ’ αυτόν που εκφέρει μια διαφορετική γνώμη, τον απαλλάσσει ταυτόχρονα και από την υποχρέωση να αντιπαρατεθεί στα επιχειρήματα του.
3. Ο κ. Κουκουλόπουλος θεωρεί λογικό να κρίνει ως «τυχάρπαστο» τον καθένα που δεν είναι ενταγμένος στην δική του ολοκληρωτική αντίληψη και να νομίζει ότι αποτελεί για αυτόν ασύμμετρη απειλή. Κατ’ αυτή την έννοια ο χαρακτηρισμός αυτός μόνο ως τίτλος τιμής μπορεί να αποδοθεί.
4. Η συνεχής και με συστηματικό τρόπο ανακύκλωση από τον ίδιο και τα διάφορα φερέφωνα του, τα περί «υπαλλήλου της ΔΕΗ», «αυγό του φιδιού», «γκεμπελικές πρακτικές», «επιτέλους κάποιος ας τον μαζέψει» και άλλα πολλά, είναι προφανές ότι έχουν ένα και μοναδικό στόχο: την εξόντωση των φωνών που κρίνουν το σύστημα που υπηρετεί ο κ. Κουκουλόπουλος.
5. Τώρα αν τους βολεύει, αυτό που λένε οι πολίτες και μεταφέρθηκε με την διακριτική διατύπωση «με τον κίνδυνο να χαρακτηρισθεί ως βουλευτής κωλοτούμπα», να την αποδεχτούν οριστικά ως σκέτο «βουλευτής κωλοτούμπα», είναι αποκλειστικό δικαίωμα τους και δεν μπορεί να τους το αφαιρέσει κανείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου