(* Του Χρήστου Παπαδόπουλου)
Οι σύγχρονοι πολιτικάντηδες προκειμένου να περάσουν τις επιλογές τους, σκαρφίζονται κάθε φορά διάφορα τερτίπια. Έτσι πέρα του ότι γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τις εντολές του λαού, αφού άλλα έλεγαν προεκλογικά και άλλα εφαρμόζουν μετεκλογικά, έρχονται τώρα να μας εμπαίζουν και κατάμουτρα. Για παράδειγμα, υπεραμύνονται τάχατε το δημόσιο χαρακτήρα της ΔΕΗ από τη μια μεριά, και από την άλλη προβάλουν ως αδήριτη αναγκαιότητα τη συμμετοχή στρατηγικού επενδυτή, με το φόβο μη γίνει και αυτή ένας νέος ΟΣΕ (!!!).
Πως γίνεται λοιπόν σε μια επιχείρηση που το δημόσιο κατέχει μόλις το 51%, να κάνει κάποιος επένδυση (δηλ. ο στρατηγικός επενδυτής) και η επιχείρηση να ελέγχεται ταυτόχρονα και κατ’ απόλυτο τρόπο από το κράτος; Εκτός και αν οι κομιστές αυτών των «ενδιαφερουσών προτάσεων» υπονοούν ως «στρατηγικούς επενδυτές» όσους αγοράσουν μετοχές μέσω του χρηματιστηρίου και αφού αποκτήσουν ένα σημαντικό ποσοστό να αναλάβουν τότε και το μάνατζμεντ της επιχείρησης. Δηλαδή αναγνωρίζουν εμμέσως την ανικανότητα τους να διασφαλίσουν ότι το κράτος μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μια τέτοια επιχείρηση ή μήπως έχουν βάλει στο στόχαστρο τον κ. Ζερβό; Στην πραγματικότητα όμως δεν υπονοούν ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Απλά την πολιτική κωλοτούμπα (στην πραγματικότητα πρόκειται περί ενός τετραπλού (lutz) λουτς) που πάνε να κάνουν – συντασσόμενοι με την αντιδιαμετρική προς την προεκλογική τους θέση – την ξεκινάνε πρώτα με διάφορες πονηράδες δηλαδή λεκτικές πιρουέτες (ιδιαίτερη προτίμηση δείχνουν στην πιρουέτα μπίλμαν), για να καταλήξουν τελικά σε ένα θεαματικό τριπλό λουπ (loop) αποδεχόμενοι τελικά ότι τους έχουν υποδείξει τα αφεντικά της τρόικας.
Τελικά όσοι προβάλλουν τέτοια λύση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά βαποράκια που κουβαλάνε νερό στο μύλο αυτών των «στρατηγικών επενδυτών». Ως τέτοιοι λοιπόν, πρέπει να δοθούν προς δημόσια κρίση, ώστε να τους ανταμείψουμε ανάλογα για την «ανιδιοτελή» τους αυτή πράξη…
Υ.Γ. Τα άλματα δεν είναι τυχαία (δέστε εδώ)
Πως γίνεται λοιπόν σε μια επιχείρηση που το δημόσιο κατέχει μόλις το 51%, να κάνει κάποιος επένδυση (δηλ. ο στρατηγικός επενδυτής) και η επιχείρηση να ελέγχεται ταυτόχρονα και κατ’ απόλυτο τρόπο από το κράτος; Εκτός και αν οι κομιστές αυτών των «ενδιαφερουσών προτάσεων» υπονοούν ως «στρατηγικούς επενδυτές» όσους αγοράσουν μετοχές μέσω του χρηματιστηρίου και αφού αποκτήσουν ένα σημαντικό ποσοστό να αναλάβουν τότε και το μάνατζμεντ της επιχείρησης. Δηλαδή αναγνωρίζουν εμμέσως την ανικανότητα τους να διασφαλίσουν ότι το κράτος μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά μια τέτοια επιχείρηση ή μήπως έχουν βάλει στο στόχαστρο τον κ. Ζερβό; Στην πραγματικότητα όμως δεν υπονοούν ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Απλά την πολιτική κωλοτούμπα (στην πραγματικότητα πρόκειται περί ενός τετραπλού (lutz) λουτς) που πάνε να κάνουν – συντασσόμενοι με την αντιδιαμετρική προς την προεκλογική τους θέση – την ξεκινάνε πρώτα με διάφορες πονηράδες δηλαδή λεκτικές πιρουέτες (ιδιαίτερη προτίμηση δείχνουν στην πιρουέτα μπίλμαν), για να καταλήξουν τελικά σε ένα θεαματικό τριπλό λουπ (loop) αποδεχόμενοι τελικά ότι τους έχουν υποδείξει τα αφεντικά της τρόικας.
Τελικά όσοι προβάλλουν τέτοια λύση, δεν είναι τίποτα άλλο παρά βαποράκια που κουβαλάνε νερό στο μύλο αυτών των «στρατηγικών επενδυτών». Ως τέτοιοι λοιπόν, πρέπει να δοθούν προς δημόσια κρίση, ώστε να τους ανταμείψουμε ανάλογα για την «ανιδιοτελή» τους αυτή πράξη…
Υ.Γ. Τα άλματα δεν είναι τυχαία (δέστε εδώ)
Αναρτήθηκε: http://www.kozan.gr/news.php?extend.12036
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου