(του Χρήστου Παπαδόπουλου)
Λίγες μέρες πριν από την 28η Οκτωβρίου – ημέρα που η γενιά των γονιών και των παππούδων μας (71 χρόνια πριν) όρθωσε το ανάστημα της στην σιδηρόφρακτη Άρια φυλή – προετοιμάζεται και αναγγέλλεται η μακρόχρονη, αν όχι η οριστική υποδούλωση της παρούσας και επόμενης ελληνικής γενιάς στον επονομαζόμενο Γαλλογερμανικό άξονα. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο ίδιος ο πρωθυπουργός μίλησε για μια νέα κατοχή που διέρχεται η χώρα μας. Δεν είναι λίγες οι φορές που ο ελληνικός λαός, διαπιστώνει ότι οι απαιτήσεις των υπάλληλων της τρόικας, είναι υπεράνω των νόμων και του ελληνικού συντάγματος.
Απογοητεύεται με τη μεταμορφική «ικανότητα» της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης και για την μετάλλαξη στην οποία έχει υποστεί. Μόλις χθες ο πρωθυπουργός είπε πως «Είμαστε ένας περήφανος λαός και δικαιούμαστε σεβασμό». Διαφεύγει φαίνεται της προσοχής στον κ. πρωθυπουργό, ότι μόνο οι ανασφαλείς ικετεύουν για εκτίμηση και σεβασμό. Και ότι ο σεβασμός παρέχεται μόνο σ’ όσους έχουν κερδίσει την εκτίμηση και όχι σ’ αυτούς που επιζητούν τον οίκτο.
Επιτέλους σ’ αυτό τον τόπο, θα πρέπει κάποτε να θέσουμε ορισμένες προτεραιότητες. Αν το ζητούμενο της κυβέρνησης είναι – όπως λέει η ίδια – η αποφυγή της χρεοκοπίας, τότε ποιο είναι το αντίτιμο που συναινεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός; Ήδη η ίδια έχει καταθέσει την εντολή, που της έχει δώσει ο ελληνικός λαός να κυβερνήσει τούτη τη χώρα, στους επιτρόπους της τρόικας. Για αυτή την επιλογή της αργά ή γρήγορα θα κριθεί από τον ελληνικό λαό και γιατί όχι να μη υποστεί και τις ανάλογες επιπτώσεις; Αυτό όμως απέχει κατά πολύ από την επιδιωκόμενη προσπάθεια της να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό με δεσμεύσεις που δεν έχει δικαίωμα, ούτε και καμιά εξουσιοδότηση. Η υποταγή της χώρας σε κατοχικό καθεστώς και η αφαίρεση της εθνικής ανεξαρτησίας της, είναι υπόθεση του κυρίαρχου ελληνικού λαού.
Η ψευδαίσθηση που καλλιεργείται σήμερα στο νεοέλληνα, ότι η ολοένα και συρρικνούμενη οικονομική ευμάρεια του, μπορεί να αναχαιτισθεί αν θυσιάσει την εθνική του ανεξαρτησία, οδηγεί νομοτελειακά σε εθνική ταπείνωση. Για αυτό και είναι απαραίτητο να μιλήσει ο ελληνικός λαός. Τώρα, και πριν τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, όπως βολεύει το σημερινό πολιτικό σύστημα…
Απογοητεύεται με τη μεταμορφική «ικανότητα» της σημερινής ελληνικής κυβέρνησης και για την μετάλλαξη στην οποία έχει υποστεί. Μόλις χθες ο πρωθυπουργός είπε πως «Είμαστε ένας περήφανος λαός και δικαιούμαστε σεβασμό». Διαφεύγει φαίνεται της προσοχής στον κ. πρωθυπουργό, ότι μόνο οι ανασφαλείς ικετεύουν για εκτίμηση και σεβασμό. Και ότι ο σεβασμός παρέχεται μόνο σ’ όσους έχουν κερδίσει την εκτίμηση και όχι σ’ αυτούς που επιζητούν τον οίκτο.
Επιτέλους σ’ αυτό τον τόπο, θα πρέπει κάποτε να θέσουμε ορισμένες προτεραιότητες. Αν το ζητούμενο της κυβέρνησης είναι – όπως λέει η ίδια – η αποφυγή της χρεοκοπίας, τότε ποιο είναι το αντίτιμο που συναινεί να πληρώσει ο ελληνικός λαός; Ήδη η ίδια έχει καταθέσει την εντολή, που της έχει δώσει ο ελληνικός λαός να κυβερνήσει τούτη τη χώρα, στους επιτρόπους της τρόικας. Για αυτή την επιλογή της αργά ή γρήγορα θα κριθεί από τον ελληνικό λαό και γιατί όχι να μη υποστεί και τις ανάλογες επιπτώσεις; Αυτό όμως απέχει κατά πολύ από την επιδιωκόμενη προσπάθεια της να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό με δεσμεύσεις που δεν έχει δικαίωμα, ούτε και καμιά εξουσιοδότηση. Η υποταγή της χώρας σε κατοχικό καθεστώς και η αφαίρεση της εθνικής ανεξαρτησίας της, είναι υπόθεση του κυρίαρχου ελληνικού λαού.
Η ψευδαίσθηση που καλλιεργείται σήμερα στο νεοέλληνα, ότι η ολοένα και συρρικνούμενη οικονομική ευμάρεια του, μπορεί να αναχαιτισθεί αν θυσιάσει την εθνική του ανεξαρτησία, οδηγεί νομοτελειακά σε εθνική ταπείνωση. Για αυτό και είναι απαραίτητο να μιλήσει ο ελληνικός λαός. Τώρα, και πριν τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, όπως βολεύει το σημερινό πολιτικό σύστημα…
: 024/10/2011 18:17|www.kozan.gr
Αναρτήθηκε:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου