ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΖΩΝΤΑΝΗ

Αφού η εφορεία της νίκης για τους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ, καταστάλαξε. Αφού τα νέα κυβερνητικά πρόσωπα, έπαψαν να προκαλούν πια εκπλήξεις. Αφού οι πικρίες από τους/τις μη υπουργήσιμους, κάπως ημέρεψαν. Αφού το πρώτο σοκ από την ήττα της Ν.Δ., πέρασε. Αφού οι φερέλπιδες νέοι αρχηγοί της, σχεδόν οριστικοποιήθηκαν. Αφού τα νέα προγράμματα της τηλεόρασης ήδη άρχισαν να μεταδίδονται και τα πρώτα κρύα έκαναν την εμφάνιση τους. Αφού… Μπαίνουμε απ’ ότι φαίνεται σιγά, σιγά στο χειμώνα. Ένας χειμώνας, που απ’ ότι προμηνύεται θα είναι πολύ δύσκολος. Με γκρίνιες που ολοένα και περισσότερο θα μεγαλώνουν… Με νέες απαιτήσεις που θα διαδέχονται τις προηγούμενες … Με την ελπίδα συνεχώς να δοκιμάζεται … Με…
Ποιο πρέπει να είναι επομένως το ζητούμενο της νέας κυβέρνησης, αυτή την περίοδο; Εύκολα μπορεί να ειπωθεί η υλοποίηση των υποσχέσεων της, ή το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης, ή κ.τ.λ. Άραγε αυτές είναι οι βαθύτερες επιθυμίες του ελληνικού λαού που με τόσο κραυγαλέο τρόπο καταδίκασε την Ν.Δ. και έδωσε παράλληλα τέτοια διευρυμένη νίκη στο ΠΑΣΟΚ;
Τα διάφορα μεγέθη της οικονομίας κ.τ.λ. δεν τα πολυκαταλαβαίνει ο λαός. Αυτά ενδιαφέρουν κυρίως τους επαΐοντες. Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού, ενδιαφέρεται πρωτίστως να διαβιεί με αξιοπρέπεια και να νοιώθει ικανοποιημένη. Να πηγαίνει προς το μέλλον χωρίς φόβο και ανασφάλεια. Να βλέπει τη νέα γενιά να πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις και να μην είναι παρατημένη στη γωνιά. Θέλει την ελπίδα ζωντανή. Θέλει αυτή να αναζωογονείται με νέο οξυγόνο κάθε φορά που θα δοκιμάζεται ή θα απειλείται. Την θέλει άσβεστη στις καρδιές των ανθρώπων. Θέλει να μη προδοθούν οι θυσίες που καλείται πάλι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να επωμισθεί. Θέλει να μη την ξεγελάσουν και πάλι. Να μη νοιώσει προδομένη.
Πώς άραγε θα επιτευχθεί κάτι τέτοιο; Πως ο Γιώργος Παπανδρέου ως νέος πρωθυπουργός, θα μπορέσει να εφαρμόσει πολιτικές που απ’ ότι φαίνονται έρχονται από το μέλλον, όταν η ελληνική καθημερινότητα κουβαλάει τα βαρίδια και τις αμαρτίες του παρελθόντος; Πως θα μπορέσει να πεισθεί ο ελληνικός λαός, να δώσει εκείνα τα χρονικά περιθώρια μέχρι που να αρχίσουν να αποδίδουν οι νέες πολιτικές; Αυτό είναι και το μεγάλο στοίχημα της νέας κυβέρνησης.
Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο χρειάζονται μηχανισμοί που θα επαναφέρουν, όσες φορές και αν χρειασθεί το καράβι στην αρχική ρότα που έχει επιλεχτεί, όταν κάθε φορά αυτό θα παρεκκλίνει. Θα είναι πολύ αργά αν γίνει η αξιολόγηση της πορείας, στο τέλος μόνο του ταξιδιού. Τότε θα είναι πια αργά και δεν θα υπάρχουν περιθώρια διορθωτικών κινήσεων. Αυτό που απαιτείται επομένως, είναι να εγκατασταθούν άμεσα διαδικασίες αποτελεσματικών ελέγχων, σ’ όλα τα επίπεδα της δημόσια ζωής και άσκησης της εξουσίας. Το σημαντικότερο όμως είναι αυτές να μη εφαρμόζονται μόνο κατά την φάση της αξιολόγησης του αποτελέσματος, αλλά και καθ’ όλη τη διάρκεια της υλοποίησης. Πολύ σωστά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, υποσχέθηκε προεκλογικά πλήρη διαφάνεια στις αποφάσεις της κυβέρνησης του, με δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο κ.τ.λ. Αυτό πού μένει είναι να δούμε πως η πολιτική αυτή μπορεί να εφαρμοσθεί. Ποιοι θα καλεστούν να την υλοποιήσουν, και τι μεθοδολογίες θα ακολουθηθούν. Ποιος θα είναι ο ρόλος του κόμματος στην αξιολόγηση των πολιτικών επιλογών, κατά την πορεία υλοποίησης τους. Αυτή η δράση όπως είναι φανερό απαιτεί νέους θεσμούς, δοκιμασμένα άτομα και με ιστορία, άμεμπτα, με γνώσεις και κύρος.
Η ανωτέρω πολιτική επιλογή σε συνδυασμό με την εφαρμογή της ανοιχτής διακυβέρνησης αποτελούν επιλογές πρόκληση, που για την Ελλάδα είναι πρωτόγνωρες και οδηγούν ελπιδοφόρα σ’ ένα καλλίτερο αύριο. Τέτοιου είδους διακυβέρνηση όμως απαιτεί και την θεσμοθέτηση διαδικασιών, που δεν θα επιτρέπουν την εμφάνιση παρενεργειών αναποτελεσματικότητας. Θα κινητοποιεί τους πολίτες και δεν θα τους καταστεί ανενεργούς. Χρειάζεται έγκαιρα να προσεγγιστούν οι αντιφάσεις που μπορεί να εκδηλωθούν στην πορεία και να επιλυθούν το συντομότερο δυνατό. Η ανοιχτή διακυβέρνηση θέλει ενεργούς πολίτες και όχι αδαείς τεχνοκράτες των κοινωνικών διεργασιών. Θέλει στελέχη με ευαισθησίες και όχι «golden boys». Θέλει ανθρώπους που γνωρίζουν από πού έρχονται και που θέλουν να πάνε. Δηλαδή θέλει ανθρώπους με όραμα, και στόχους. Θέλει στελέχη που προτάσσουν το δημόσιο συμφέρον έναντι του ατομικού. Χρειάζονται στελέχη που να βοηθούν όσο το δυνατόν περισσότερους να ανέβουν στο τρένο των ενεργών πολιτών και όχι να παραμερίζουν σπρώχνοντας και ποδοπατώντας τους πάντες για να ανέβουν μόνο αυτοί. Θέλει στελέχη χειραφετημένα σε κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και όχι διαδρομιστές και δημοσιοσχεσίτες. Θέλει αγωνιστές ιδεών και οραμάτων και όχι κλακαδόρους και ωμοξεσκονιστές.

Χρήστος Παπαδόπουλος