(* Του Χρήστου Παπαδόπουλου)
Με αφορμή τις μετεγκαταστάσεις της Ακρινής και των Αναργύρων ας δούμε και την αμείλικτη αλήθεια των αριθμών. Σύμφωνα με τη σχετική νομοθετική ρύθμιση οι μετεγκαταστάσεις των ανωτέρω οικισμών θα πρέπει να ολοκληρωθούν το πολύ μέσα στα επόμενα δέκα χρόνια. Το δε συνολικό κόστος αυτών εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα 120 εκατ. ευρώ περίπου. Το μισό της δαπάνης αυτής θα το επιβαρυνθεί το ελληνικό δημόσιο (δηλαδή όλοι οι φορολογούμενοι πολίτες αυτής της χώρας) και το άλλο μισό η ΔΕΗ.
Στα επόμενα δέκα χρόνια, όσα δηλαδή θα διαρκέσει το πρόγραμμα των μετεγκαταστάσεων, οι περικοπές που έγιναν στους μισθούς των εργαζομένων της ΔΕΗ θα ανέλθουν στα 2,2 δις ευρώ. Ως γνωστόν αυτές πραγματοποιήθηκαν με τους νόμους 3833/10 και 3345/10 και αφορούν τις τακτικές αποδοχές και ανέρχονται στα 220 εκατ. ευρώ ετησίως (180+40). Οι μονίμως απασχολούμενοι υπάλληλοι της ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία αντιπροσωπεύουν περίπου το ¼ του συνολικού δυναμικού της. Κατά συνέπεια και το ¼ αυτών των περικοπών γίνεται από τα εισοδήματα των εργαζόμενων της στην περιοχή. Δηλαδή περίπου 550 εκατ. ευρώ στα επόμενα 10 χρόνια.
Οι εκταμιεύσεις που πρέπει να γίνουν από τη ΔΕΗ στα επόμενα χρόνια σε μη παραγωγικές επενδύσεις, όπως δηλαδή οι μετεγκαταστάσεις θα ανέλθουν το πολύ στα 500 εκατ. ευρώ (Ακρινή, Ανάργυροι, Ποντοκώμη, Μαυροπηγή, Κόμανος κλπ). Επομένως οι υποχρεώσεις που έχει η πολιτεία έναντι της Δυτικής Μακεδονίας θα υπερκαλυφθούν από τους μισθούς που περικόπηκαν ήδη, από τους εργαζόμενους της περιοχής. Σημειωτέον, το μεγαλύτερο μέρος απ’ αυτούς έπεφτε στην τοπική αγορά της περιοχής. Η έλλειψη τους άρχισε ήδη να γίνεται αισθητή, αφού μια σειρά από επιχειρήσεις και εμπορικά καταστήματα ήδη έχουν κλείσει, ενώ στα υπόλοιπα παρατηρείται αισθητή μείωση στα έσοδα τους.
Με τις δυο παραπάνω νομοθετικές ρυθμίσεις η πολιτεία, πέτυχε:
1. Με τα χρήματα που πήρε από τις τσέπες των εργαζομένων, να μετακυλήσει τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει η ΔΕΗ έναντι της περιοχής, στις πλάτες των υπαλλήλων της.
2. Να μειώσει την αγοραστική δύναμη των κατοίκων της περιοχής, με αποτέλεσμα να επιφέρει καίριο πλήγμα στην τοπική αγορά της.
3. Να απαλλάξει τη ΔΕΗ από ένα μελλοντικό κόστος (μετεγκαταστάσεις), που αποτελούν βαρίδιο στην επιλογή για πώληση της.
4. Να παραδώσει τη ΔΕΗ στους ξένους αγοραστές και στους ντόπιους μεταπράτες, με το μικρότερο δυνατόν λειτουργικό κόστος(μειωμένους μισθούς).
Για ποια επομένως αναγνώριση προσφοράς της περιοχής, από την πολιτεία μιλάμε; Αλήθεια ποιων η προσφορά αναγνωρίζεται; Μήπως των κατοίκων της, που ροφούσαν και εξακολουθούν να ροφούν τους ρύπους που απλόχερα τους προσφέρονται; Μήπως της τοπικής οικονομίας που καθημερινά ολοένα και περισσότερο συρρικνώνεται; Μήπως των απασχολούμενων της περιοχής που βλέπουν μήνα με το μήνα η ανεργία να ανεβαίνει ολοένα και περισσότερο και να τους μαστίζει ανελέητα; Μήπως των εργαζομένων στη ΔΕΗ που οι μειώσεις των μισθών τους γίνονται, όχι για να «σωθεί» η πατρίδα όπως αρχικά παραμυθιάστηκαν, αλλά για τα οικονομήσουν οι ξένοι και ντόπιοι μεταπράτες αγοραστές; Μήπως των κατοίκων, που ούτως ή άλλως, οι οικισμοί τους πρέπει να μετακινηθούν; Τελικά οι μόνοι κερδισμένοι απ’ αυτή την υπόθεση, είναι οι αγοραστές της ΔΕΗ και κανένας άλλος. Όλοι οι υπόλοιποι είναι θύματα μιας απροκάλυπτης εξαπάτησης…
Στα επόμενα δέκα χρόνια, όσα δηλαδή θα διαρκέσει το πρόγραμμα των μετεγκαταστάσεων, οι περικοπές που έγιναν στους μισθούς των εργαζομένων της ΔΕΗ θα ανέλθουν στα 2,2 δις ευρώ. Ως γνωστόν αυτές πραγματοποιήθηκαν με τους νόμους 3833/10 και 3345/10 και αφορούν τις τακτικές αποδοχές και ανέρχονται στα 220 εκατ. ευρώ ετησίως (180+40). Οι μονίμως απασχολούμενοι υπάλληλοι της ΔΕΗ στη Δυτική Μακεδονία αντιπροσωπεύουν περίπου το ¼ του συνολικού δυναμικού της. Κατά συνέπεια και το ¼ αυτών των περικοπών γίνεται από τα εισοδήματα των εργαζόμενων της στην περιοχή. Δηλαδή περίπου 550 εκατ. ευρώ στα επόμενα 10 χρόνια.
Οι εκταμιεύσεις που πρέπει να γίνουν από τη ΔΕΗ στα επόμενα χρόνια σε μη παραγωγικές επενδύσεις, όπως δηλαδή οι μετεγκαταστάσεις θα ανέλθουν το πολύ στα 500 εκατ. ευρώ (Ακρινή, Ανάργυροι, Ποντοκώμη, Μαυροπηγή, Κόμανος κλπ). Επομένως οι υποχρεώσεις που έχει η πολιτεία έναντι της Δυτικής Μακεδονίας θα υπερκαλυφθούν από τους μισθούς που περικόπηκαν ήδη, από τους εργαζόμενους της περιοχής. Σημειωτέον, το μεγαλύτερο μέρος απ’ αυτούς έπεφτε στην τοπική αγορά της περιοχής. Η έλλειψη τους άρχισε ήδη να γίνεται αισθητή, αφού μια σειρά από επιχειρήσεις και εμπορικά καταστήματα ήδη έχουν κλείσει, ενώ στα υπόλοιπα παρατηρείται αισθητή μείωση στα έσοδα τους.
Με τις δυο παραπάνω νομοθετικές ρυθμίσεις η πολιτεία, πέτυχε:
1. Με τα χρήματα που πήρε από τις τσέπες των εργαζομένων, να μετακυλήσει τις υποχρεώσεις που είχε αναλάβει η ΔΕΗ έναντι της περιοχής, στις πλάτες των υπαλλήλων της.
2. Να μειώσει την αγοραστική δύναμη των κατοίκων της περιοχής, με αποτέλεσμα να επιφέρει καίριο πλήγμα στην τοπική αγορά της.
3. Να απαλλάξει τη ΔΕΗ από ένα μελλοντικό κόστος (μετεγκαταστάσεις), που αποτελούν βαρίδιο στην επιλογή για πώληση της.
4. Να παραδώσει τη ΔΕΗ στους ξένους αγοραστές και στους ντόπιους μεταπράτες, με το μικρότερο δυνατόν λειτουργικό κόστος(μειωμένους μισθούς).
Για ποια επομένως αναγνώριση προσφοράς της περιοχής, από την πολιτεία μιλάμε; Αλήθεια ποιων η προσφορά αναγνωρίζεται; Μήπως των κατοίκων της, που ροφούσαν και εξακολουθούν να ροφούν τους ρύπους που απλόχερα τους προσφέρονται; Μήπως της τοπικής οικονομίας που καθημερινά ολοένα και περισσότερο συρρικνώνεται; Μήπως των απασχολούμενων της περιοχής που βλέπουν μήνα με το μήνα η ανεργία να ανεβαίνει ολοένα και περισσότερο και να τους μαστίζει ανελέητα; Μήπως των εργαζομένων στη ΔΕΗ που οι μειώσεις των μισθών τους γίνονται, όχι για να «σωθεί» η πατρίδα όπως αρχικά παραμυθιάστηκαν, αλλά για τα οικονομήσουν οι ξένοι και ντόπιοι μεταπράτες αγοραστές; Μήπως των κατοίκων, που ούτως ή άλλως, οι οικισμοί τους πρέπει να μετακινηθούν; Τελικά οι μόνοι κερδισμένοι απ’ αυτή την υπόθεση, είναι οι αγοραστές της ΔΕΗ και κανένας άλλος. Όλοι οι υπόλοιποι είναι θύματα μιας απροκάλυπτης εξαπάτησης…
15/03/2011 10:38|www.kozan.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου