Αφού πυρπόλησαν για άλλη μια φορά τη ζωή μας με το νέο μνημόνιο τους και αφού καταλάγιασε η στάχτη από τα αποκαΐδια της Αθήνας, καιρός είναι να δούμε κι αυτά που συμβαίνουν μέσα στο σπίτι μας, εδώ στη Δυτική Μακεδονία.
Οι επιχειρηματικές κινήσεις στον τομέα της ενέργειας, ως γνωστόν, είναι εξόχως κερδοφόρες. Όσοι εμπλέκονται με τις διεργασίες του, κάνουν χρυσές δουλειές. Γνωστές είναι, λίγο πολύ σʼ όλους, οι παρατάξεις που διαμορφώθηκαν για την προώθηση συγκεκριμένων επιχειρηματικών συμφερόντων. Για παράδειγμα οι πολιτικές ή συνδικαλιστικές διαφορές έρχονται σε δεύτερη μοίρα, μπροστά στις επιχειρηματικές αντιθέσεις. Όλοι τους προσπαθούν να βρεθούν στην πλεονεκτικότερη θέση, όταν θα γίνει το μεγάλο deal…
Η Δυτική Μακεδονία το σώμα, το σπίτι, μέσα στο οποίο χτυπάει η καρδιά της Ελληνικής ηλεκτρικής ενέργειας, γίνεται γιʼ άλλη μια φορά το τραπέζι πάνω στο οποίο στρώθηκε το μεγάλο φαγοπότι, των αεριτζήδων της ενέργειας. Οι κάτοικοι και κάτοχοι αυτού του τόπου παραπεταμένοι θεατές. Οι θεσμικοί εκπρόσωποι τους (συνδικαλιστές, δημοτικοί και περιφερειακοί εκπρόσωποι, βουλευτές κ.α.) στην καλλίτερη περίπτωση και αυτοί αμήχανοι θεατές, αν όχι συμμέτοχοι ως φτωχοί συγγενείς στο μακέλλεμα του δημόσιου πλούτου της περιοχής.
Άλλοι πάλι εμφανίζονται ως θλιβεροί επαίτες, εκλιπαρώντας να παρευρίσκονται, έστω ως θεατές, στο ξεπούλημα του τοπικού πλούτου. Απευθύνονται στους κάθε είδους Αλμούνιες, αφού οι ντόπιοι τους έχουν παραγκωνίσει επιδεικτικά, ζητώντας να τους μπάσουν στα δρώμενα της εκποίησης του τόπου τους. Ως ασπόνδυλοι «νοικοκυραίοι», περιορίζονται να ικετεύουν στα σκοτεινά παρασκήνια για «ανταποδοτικά» οφέλη, από την πώληση του σπιτιού της περιοχής. Αλλοίμονο πόση υποκρισία ακόμη μπορούν να κρύβουν πίσω από την εμφανή ( ή την ειδικά επιτηδευμένη) τους ανικανότητα; Γιατί αποποιούνται της υποχρέωσης και με πιο αντίτιμο άραγε, να ηγηθούν ενός τοπικού αγώνα για τη διάσωση των πλουτοπαραγωγικών πόρων και του μέλλοντος αυτού του τόπου;
Η Δυτική Μακεδονία το σώμα, το σπίτι, μέσα στο οποίο χτυπάει η καρδιά της Ελληνικής ηλεκτρικής ενέργειας, γίνεται γιʼ άλλη μια φορά το τραπέζι πάνω στο οποίο στρώθηκε το μεγάλο φαγοπότι, των αεριτζήδων της ενέργειας. Οι κάτοικοι και κάτοχοι αυτού του τόπου παραπεταμένοι θεατές. Οι θεσμικοί εκπρόσωποι τους (συνδικαλιστές, δημοτικοί και περιφερειακοί εκπρόσωποι, βουλευτές κ.α.) στην καλλίτερη περίπτωση και αυτοί αμήχανοι θεατές, αν όχι συμμέτοχοι ως φτωχοί συγγενείς στο μακέλλεμα του δημόσιου πλούτου της περιοχής.
Άλλοι πάλι εμφανίζονται ως θλιβεροί επαίτες, εκλιπαρώντας να παρευρίσκονται, έστω ως θεατές, στο ξεπούλημα του τοπικού πλούτου. Απευθύνονται στους κάθε είδους Αλμούνιες, αφού οι ντόπιοι τους έχουν παραγκωνίσει επιδεικτικά, ζητώντας να τους μπάσουν στα δρώμενα της εκποίησης του τόπου τους. Ως ασπόνδυλοι «νοικοκυραίοι», περιορίζονται να ικετεύουν στα σκοτεινά παρασκήνια για «ανταποδοτικά» οφέλη, από την πώληση του σπιτιού της περιοχής. Αλλοίμονο πόση υποκρισία ακόμη μπορούν να κρύβουν πίσω από την εμφανή ( ή την ειδικά επιτηδευμένη) τους ανικανότητα; Γιατί αποποιούνται της υποχρέωσης και με πιο αντίτιμο άραγε, να ηγηθούν ενός τοπικού αγώνα για τη διάσωση των πλουτοπαραγωγικών πόρων και του μέλλοντος αυτού του τόπου;
: 215/02/2012 09:50|www.kozan.gr
Αναρτήθηκε: http://www.kozan.gr/news.php?extend.19188
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου